Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.1
Ossa autem spiritaliter quid aestimemus, frequenter notavimus: quia sicut corporis sui stabilimentum et fortitudo sunt ossa, ita et mentis nostrae stabilimentum et fortitudo patientia est; ita hic qui gravata super se manu Dei perseverare non potuit ad Deum, sed defecit et tacuit; inveterasse merito dicit ossa sua: id est consenuisse patientiam suam.
PL 9, 898B骨を霊的に何と解すべきかは、我々がしばしば指摘してきた。すなわち、骨が自らの体の支えと強さであるように、我々の精神の支えと強さは忍耐である。それゆえ、神の手が自分の上に重くなったとき、神のもとで耐え続けることができず、力尽きて黙したこの者が、自分の骨が古びたと言うのも当然である。すなわち、自分の忍耐が老いたということである。
Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.2
Omne autem senium affert infirmitatem. Itaque et manifestum est infirmatam esse patientiam ejus.
PL 9, 898B老いは、すべて弱さをもたらす。それゆえ、彼の忍耐が弱まったことも明らかである。
Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.3
Et proprie posuit inveterasse, id est ad veterem impatientiam redisse: novus enim homo et nativitas nova habet perseverantem patientiam; inde Apostolus ait: Vexatio patientiam pariet, patientia probationem, probatio spem; spes autem non conturbat, quia charitas Dei diffusa est in corda nostra (Rom. V, 3) .
PL 9, 898Bそして、彼が「古びた」と言ったのは、特に、古い無忍耐へと戻ったということを言うのである。新しい人と新しい誕生は、耐え続ける忍耐を持つからである。それゆえ、使徒は言う。「苦難は忍耐を生み、忍耐は試練を経た確かさを生み、その確かさは希望を生む。希望は動揺させない。神の愛が、我々の心に注がれているからである」(ローマ5:3)。
Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.4
Igitur quia in novo homine charitas Dei diffusa est in corde per Spiritum sanctum qui clamat: Abba Pater; merito perseverans est patientia ejus, ut possit dicere: Quis me dividet a charitate Dei? Vexatio, angustia, an nuditas, an fames, an gladius (Rom. VIII, 35) ?
PL 9, 898Bそれゆえ、新しい人においては、「アッバ、父よ」と叫ぶ聖なる霊によって、神の愛が心に注がれているので、その忍耐は耐え続けるものであり、こう言うことができるのは当然である。「誰が私を神の愛から引き離すだろうか。苦難か、苦悩か、裸か、飢えか、剣か」(ローマ8:35)。
Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.5
At qui defecit clamando et sperando in Deum, benedicit quia inveteraverunt ossa sua; quod est, ad veterem impatientiam reversa sunt, deficiente novae nativitatis charitate, quae numquam de Patre desperat.
PL 9, 898Cしかし、神に叫び、神に望みを置くことに力尽きた者は、自分の骨が古びたと言うのは正しい〔底本は benedicit。bene dicit と読む〕。それは、古い無忍耐へと戻ったということ、すなわち、決して父に絶望することのない、新しい誕生の愛が衰えたということである。