ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 9 › Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI

Tractatus II, Caput III 第II篇 第III章

Hilary of Poitiers · Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI · PL 9, 898B · 5 sectiones

Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.1

1

Ossa autem spiritaliter quid aestimemus, frequenter notavimus: quia sicut corporis sui stabilimentum et fortitudo sunt ossa, ita et mentis nostrae stabilimentum et fortitudo patientia est; ita hic qui gravata super se manu Dei perseverare non potuit ad Deum, sed defecit et tacuit; inveterasse merito dicit ossa sua: id est consenuisse patientiam suam.

PL 9, 898B

骨を霊的に何と解すべきかは、我々がしばしば指摘してきた。すなわち、骨が自らの体の支えと強さであるように、我々の精神の支えと強さは忍耐である。それゆえ、神の手が自分の上に重くなったとき、神のもとで耐え続けることができず、力尽きて黙したこの者が、自分の骨が古びたと言うのも当然である。すなわち、自分の忍耐が老いたということである。

Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.2

2

Omne autem senium affert infirmitatem. Itaque et manifestum est infirmatam esse patientiam ejus.

PL 9, 898B

老いは、すべて弱さをもたらす。それゆえ、彼の忍耐が弱まったことも明らかである。

Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.3

3

Et proprie posuit inveterasse, id est ad veterem impatientiam redisse: novus enim homo et nativitas nova habet perseverantem patientiam; inde Apostolus ait: Vexatio patientiam pariet, patientia probationem, probatio spem; spes autem non conturbat, quia charitas Dei diffusa est in corda nostra (Rom. V, 3) .

PL 9, 898B

そして、彼が「古びた」と言ったのは、特に、古い無忍耐へと戻ったということを言うのである。新しい人と新しい誕生は、耐え続ける忍耐を持つからである。それゆえ、使徒は言う。「苦難は忍耐を生み、忍耐は試練を経た確かさを生み、その確かさは希望を生む。希望は動揺させない。神の愛が、我々の心に注がれているからである」(ローマ5:3)。

Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.4

4

Igitur quia in novo homine charitas Dei diffusa est in corde per Spiritum sanctum qui clamat: Abba Pater; merito perseverans est patientia ejus, ut possit dicere: Quis me dividet a charitate Dei? Vexatio, angustia, an nuditas, an fames, an gladius (Rom. VIII, 35) ?

PL 9, 898B

それゆえ、新しい人においては、「アッバ、父よ」と叫ぶ聖なる霊によって、神の愛が心に注がれているので、その忍耐は耐え続けるものであり、こう言うことができるのは当然である。「誰が私を神の愛から引き離すだろうか。苦難か、苦悩か、裸か、飢えか、剣か」(ローマ8:35)。

Tractatus in psalmos XV, XXXI, XLI 2.3.5

5

At qui defecit clamando et sperando in Deum, benedicit quia inveteraverunt ossa sua; quod est, ad veterem impatientiam reversa sunt, deficiente novae nativitatis charitate, quae numquam de Patre desperat.

PL 9, 898C

しかし、神に叫び、神に望みを置くことに力尽きた者は、自分の骨が古びたと言うのは正しい〔底本は benedicit。bene dicit と読む〕。それは、古い無忍耐へと戻ったということ、すなわち、決して父に絶望することのない、新しい誕生の愛が衰えたということである。