キプリアヌスc. 200–258

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 4 › De opere et eleemosynis

Caput XX 第XX章

Cyprian of Carthage · De opere et eleemosynis · PL 4, 617A · 5 sectiones

De opere et eleemosynis 20.1

1

Esto potius liberis tuis pater talis qualis Tobias exstitit. Da utilia et salutaria praecepta pignoribus qualia ille filio dedit; manda filiis tuis quod et ille filio mandavit dicens: Et nunc, fili, mando tibi, servi Deo in veritate, et fac coram illo quod illi placet; et filiis tuis manda ut faciant justitiam et eleemosynas, et sint memores Dei, et benedicant nomen ejus omni tempore (Tob. XIV, 10, 11) .

PL 4, 617A

むしろ、お前の子らのために、トビアがそうであったような父であれ。彼が自分の子に与えたような有益で救いとなる教えを、愛する子らに与えよ。彼が自分の子に命じたのと同じことを、お前の子らにも命じよ、こう言って——『さて、我が子よ、私はお前に命じる。真理をもって神に仕えよ、そして神の御前で、御心にかなうことを行え。そしてお前の子らにも、正義と施しを行い、神を心に留め、いつも御名を祝福するよう命じよ』(トビト記14:10, 11)。

De opere et eleemosynis 20.2

2

Et iterum: Omnibus diebus vitae tuae, fili dilectissime, Deum in mente habe, et noli praeterire praecepta ejus. Justitiam fac omnibus diebus vitae tuae, et noli ambulare viam iniquitatis; quoniam agente te ex veritate, erit respectus operum tuorum.

PL 4, 617B

そしてまた——『最愛の子よ、お前の命の日々のすべてにおいて、神を心に留め、その掟を踏み越えてはならない。お前の命の日々のすべてにおいて正義を行い、不義の道を歩んではならない。なぜなら、お前が真理に基づいて事を行うなら、お前の善き業に顧みが与えられるからである』。

De opere et eleemosynis 20.3

3

Ex substantia tua fac eleemosynam, et noli avertere faciem tuam ab ullo paupere. Ita fiet ut nec a te avertatur facies Dei. Prout habueris, fili, sic fac.

PL 4, 617B

お前の持ち物から施しをせよ、そしていかなる貧しい者からも顔をそむけてはならない。そうすれば、神もお前から御顔をそむけられることはないであろう。我が子よ、お前が持っているとおりに、そのように行え。

De opere et eleemosynis 20.4

4

Si tibi fuerit copiosa substantia, plus ex illa fac eleemosynam: si exiguum habueris, ex hoc ipso exiguo communica.

PL 4, 617B

もしお前に豊かな持ち物があるなら、その中からより多く施しをせよ。もしわずかしか持っていないなら、そのわずかなものからでも分け与えよ。

De opere et eleemosynis 20.5

5

Et ne timueris cum facis eleemosynam; praemium enim bonum reponis tibi in diem necessitatis, quia eleemosyna a morte liberat, et non patitur ire in gehennam. Munus bonum est eleemosyna omnibus qui faciunt eam coram summo Deo (Tob. IV, 2-16) .

PL 4, 617B

施しをするときには恐れてはならない。なぜなら、お前は必要の日のために良き報いを自分のために蓄えることになるからである。施しは死から救い出し、ゲヘナに行くことを許さない。至高の神の御前でこれを行うすべての者にとって、施しは良き賜物である(トビト記4:2-16)。