キプリアヌスc. 200–258

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 4 › Ad Demetrianum

Caput XXIV 第XXIV章

Cyprian of Carthage · Ad Demetrianum · PL 4, 561C · 8 sectiones

Ad Demetrianum 24.1

1

Quae tunc erit fidei gloria, quae poena perfidiae, cum judicii dies venerit? quae laetitia credentium, quae moestitia perfidorum, noluisse istic prius credere, et ut credant jam redire non posse?

PL 4, 561C

審判の日が到来するとき、信仰の栄光はいかばかりであり、不信の刑罰はいかばかりであろうか。信じる者たちの喜びはいかばかりであり、不信仰な者たちの悲しみはいかばかりであろうか——この世にあってあらかじめ信じようとしなかったこと、そしていまや信じようとしても立ち戻ることができないことは。

Ad Demetrianum 24.2

2

Cremabit addictos ardens semper gehenna, et vivacibus flammis vorax poena; nec erit unde habere tormenta vel requiem possint aliquando vel finem. Servabuntur cum corporibus suis animae infinitis cruciatibus ad dolorem.

PL 4, 561C

つねに燃えるゲヘナが、断罪された者たちを焼き尽くすであろう。生き続ける炎による貪り食う刑罰である。そこには、拷問がいつか安らぎや終わりを持ちうる術がないであろう。魂はその肉体とともに、限りない責め苦のうちに苦痛へと保たれるであろう。

Ad Demetrianum 24.3

3

Spectabitur illic a nobis semper qui hic nos spectavit ad tempus, et in persecutionibus factis oculorum crudelium brevis fructus perpetua visione pensabitur, secundum Scripturae sanctae fidem dicentis: Vermis eorum non morietur, et ignis eorum non extinguetur; et erunt ad visionem universae carni (Isa. LXVI, 24) .

PL 4, 562A

この地でしばらくの間我々を見物していた者は、かの場所で永遠に我々によって見物されるであろう。そしてなされた迫害において残酷な目が得た束の間の楽しみは、永遠の見世物によって償わされるであろう。聖典が確かに告げているとおりである。「彼らの蛆は死なず、彼らの火は消えることがない。そして彼らはすべての肉に対する見世物となるであろう」(イザヤ66:24)。

Ad Demetrianum 24.4

4

Et iterum: Tunc stabunt justi in magna constantia adversus eos qui se angustiaverunt et qui abstulerunt labores eorum.

PL 4, 562A

そしてまた、「そのとき、正しい者たちは、自分たちを苦しめ、自分たちの労苦を奪い取った者たちに向かって、大いなる不動の心をもって立つであろう」。

Ad Demetrianum 24.5

5

Videntes turbabuntur timore horribili, et mirabuntur in subitatione insperatae salutis, dicentes inter se, poenitentiam habentes et prae angustia spiritus gementes: Hi sunt quos habuimus aliquando in derisum et in similitudinem improperii.

PL 4, 562A

これを見て彼らは恐ろしい恐怖に動転し、思いがけない救いの突然の到来に驚くであろう。そして互いにこう言い合い、後悔を抱き、霊の苦しみのうちにうめきながら言うであろう。「これが、かつて我々が嘲りとし、非難のしるしとしていた者たちなのか。」

Ad Demetrianum 24.6

6

Nos insensati viam illorum aestimabamus insaniam et finem illorum sine honore. Quomodo computati sunt inter filios Dei, et inter sanctos sors eorum est! Ergo erravimus a via veritatis, et justitiae lumen non luxit nobis, et sol non ortus est nobis.

PL 4, 562B

「我々は愚かにも、彼らの道を狂気とみなし、彼らの最期を不名誉なものと考えていた。それなのに、彼らはどうして神の子らのうちに数えられ、聖徒たちのうちにその分け前があるのか。ならば我々は真理の道から迷い出たのであり、正義の光は我々の上に輝かず、太陽は我々の上に昇らなかったのだ。」

Ad Demetrianum 24.7

7

Lassati sumus in iniquitatis via et perditionis, ambulavimus solitudines difficiles, viam autem Domini ignoravimus. Quid nobis profuit superbia, aut quid divitiarum jactatio contulit nobis? Transierunt omnia illa tamquam umbra (Sap. V, 1-9) .

PL 4, 562B

「我々は不義と滅びの道にあって疲れ果て、険しい荒れ野を歩んだが、主の道を知らなかった。高慢は我々に何の益をもたらしたか、富の誇示は我々に何をもたらしたか。それらすべては影のように過ぎ去った」(知恵の書5:1-9)。

Ad Demetrianum 24.8

8

Erit tunc sine fructu poenitentiae dolor poenae, inanis ploratio et inefficax deprecatio. In aeternam poenam sero credent qui in vitam aeternam credere noluerunt.

PL 4, 562B

そのとき、刑罰の苦痛には後悔の実りがなく、嘆きは空しく、嘆願も功をなさないであろう。永遠の生命を信じようとしなかった者たちは、永遠の刑罰を遅ればせながら信じることになるのである。