Epistolae 2.0.1
Debeo et hanc nostris, fili dulcissime, curisHistoriam: quamquam titulo non digna serenoAnxia moestarum fuerit querimonia rerum.Jam super egelidae stagnantia terga MosellaeProtulerat te, nate, rates: moestique parentisOscula et amplexus discreverat invidus amnis.
PL 19, 915Cいと愛しい息子よ、私は私の憂いに、この物語を負うている。晴れやかな題には値しない、悲しい出来事への不安な嘆きではあるが。すでにモーセッラ(モーゼル川)のぬるい、よどむ背の上へ息子よ、船があなたを運び出していた。悲しむ父の口づけと抱擁を、妬ましい川が引き離していた。
Epistolae 2.0.2
Solus ego; et quamvis coetu celebratus amico,Solus eram: profugaeque dabam pia vota carinae,Solus adhuc te, nate, videns: celerisque remulciCulpabam properos adverso flumine cursus.Quis fuit ille dies? non annus longior ille est,Attica quem docti collegit cura Metonis.
PL 19, 915C私は独り。友の集いに囲まれてはいたが、独りだった。逃げ去る船に情愛のこもった願いを送り、息子よ、なおあなた一人を見つめ、速い曳き舟の、流れに逆らって急ぐ進みを咎めた。あの日は何だったか。あの日より長い年はない、学識あるメトンのアテナイの配慮が集めた年〔メトン周期〕でさえ。
Epistolae 2.0.3
Desertus, vacuis solisque exerceor Aris.Nunc ego pubentes salicum deverbero frondes:Gramineos nunc frango toros: viridesque per ulvasLubrica substratis vestigia libro lapillis.Sic lux prima abiit; sic altera meta diei;Sic geminas alterna rotat vertigo tenebras,
PL 19, 915D見捨てられ、空しい祭壇〔底本は Aris。祭壇と取った。agris(野)とも読める〕のもとで独り苛まれる。いま私は、芽吹いた柳の葉を打ち叩き、いま草の寝床を踏みつぶし、緑のアシの間を、敷かれた小石の上に、滑る足どりを釣り合わせる〔libro は動詞「釣り合わせる」と取った〕。こうして最初の日が過ぎ、こうして日の第二の終わりが過ぎ、こうして交互の回転が二つの闇を巡らせ、
Epistolae 2.0.4
Sic alias: totusque mihi sic annus abibit,Restituant donec tua me tibi fata parentem.Haec ego conditione licet, vel morte paciscar:Dum decores suprema patris, tu nate, superstes.
PL 19, 915Dこうして別の日々も。私の年はまるごとこうして過ぎ去るだろう、あなたの運命が、私を父としてあなたに返すまで。この条件でなら、死と引き換えに取り決めてもよい。息子よ、あなたが生き残って、父の最期の務めを飾るなら。