エウメニウスfl. c. 300

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 8 › Panegyricus Constantino Augusto dictus

Caput IX 第IX章

Eumenius · Panegyricus Constantino Augusto dictus · PL 8, 629A · 4 sectiones

Panegyricus Constantino Augusto dictus 9.1

1

O fortunata, et nunc omnibus beatior terris Britannia, quae Constantinum Caesarem prima vidisti!

PL 8, 629A

ああ、幸いなるブリタンニアよ、いまやすべての地よりも幸いなる者よ、あなたはコンスタンティヌス副帝を最初に見たのだ。

Panegyricus Constantino Augusto dictus 9.2

2

Merito te omnibus coeli ac soli bonis natura donavit, in qua nec rigor est nimius hiemis, nec ardor aestatis, in qua segetum tanta foecunditas, ut muneribus utrisque sufficiat, et Cereris et Liberi, in qua nemora sine immanibus bestiis, terra sine serpentibus noxiis; contra pecorum mitium innumerabilis multitudo lacte distenta, et onusta velleribus: certe quidem propter quod vita diligitur, longissimae dies, et nullae sine aliqua luce noctes, dum quod illa littorum extrema planities non attollit umbras, noctisque metam coeli et siderum transit aspectus: ut sol ipse, qui nobis videtur occidere, ibi appareat praeterire.

PL 8, 629B

当然にも、自然はあなたに天と地のあらゆる恵みを与えた。あなたにおいては冬の厳しさも夏の暑さも過度でなく、穀物の実りはこれほど豊かで、ケレスとリベルの両方の賜物に十分足りるほどであり、森には猛獣なく、大地には害をなす蛇もない。それに対して、おとなしい家畜の数えきれぬ群れは乳で張り、羊毛を負って重い。そして、まさに生を愛おしむゆえんとなるものとして、昼はこの上なく長く、いかなる光もない夜はなく——あの海岸の果ての平地が影を高く上げないため、天と星々の眺めが夜の境を越えてゆくからである——我々には沈むと見える太陽そのものが、そこでは通り過ぎるだけと見えるのである。

Panegyricus Constantino Augusto dictus 9.3

3

Dii boni, quid hoc est, quod semper ex aliquo supremo fine mundi nova deum numina universo orbi colenda descendunt? Sic Mercurius a Nilo, cujus fluminis origo nescitur, sic Liber ab Indis prope consciis solis orientis, deos se gentibus ostendere praesentes.

PL 8, 629B

善き神々よ、これはいったい何であろうか——世界の何か最果ての端から、全世界が崇拝すべき新たな神々の神威が、つねに降り立つとは。かくしてメルクリウスはその源の知られぬナイルから、かくしてリベルは日の出をほとんど分かち知るインドの民から、自らを現にいる神々として諸民族に示したのである。

Panegyricus Constantino Augusto dictus 9.4

4

Sacratiora sunt profecto mediterraneis loca vicina coelo, et inde propius a diis mittitur imperator, ubi terra finitur.

PL 8, 629C

まことに、天に近い土地は内陸の地よりも聖なるものであり、それゆえ、大地が尽きるところからこそ、皇帝はより近く神々から遣わされるのである。