De Oratione 5.1
VENIAT quoque REGNUM TUUM, ad id pertinet quod et Fiat voluntas tua, in nobis scilicet. Nam Deus quando non regnat? in cujus manu cor omnium regum est (Prov., XXI, 1). Sed quicquid nobis optamus, in illum auguramur, et illi deputamus, quod ab illo exspectamus.
PL 1, 1158B「汝の御国が来ますように」もまた、「汝の御旨が行われますように」と同じ事柄に関わる。すなわち、それは我々のうちにおいてである。神が統治しておられないときなど、いつあろうか。すべての王たちの心は神の御手のうちにあるのだから(箴言21:1)。しかし、我々が自分自身のために望むことは何であれ、それを神へと望み見て、神から期待することを神に帰しているのである。
De Oratione 5.2
Itaque si ad Dei voluntatem, et ad nostram suspensionem pertinet regni dominici repraesentatio, quomodo quidam protractum quemdam saeculo postulant, cum regnum Dei, quod ut adveniat oramus, ad consummationem saeculi tendat?
PL 1, 1158Bそれゆえ、主の御国の現れが神の御旨と我々の待望とに関わるのなら、御国が来るようにと我々が祈るその神の国が世の終わりを目指しているというのに、ある人々はどうして世に何らかの引き延ばしを願い求めるのであろうか。
De Oratione 5.3
Optamus maturius regnare, et non diutius servire. Etiam si praefinitum in oratione non esset, de postulando regni adventu, ultro eam vocem protulissemus festinantes ad spei nostrae complexum (Heb., IV, 11).
PL 1, 1159A我々は、より早く統治することを望み、これ以上長く仕えることを望まない。たとえ祈りにおいて、御国の到来を願い求めることがあらかじめ定められていなかったとしても、我々は自ら進んでその言葉を口にしたであろう。我々の希望を抱きしめようと急ぎながら(ヘブライ4:11)。
De Oratione 5.4
Clamant ad Dominum invidia animae martyrum sub altari: Quonam usque non ulcisceris, Domine, sanguinem nostrum de incolis terrae (Apoc., VI, 9)? Nam utique ultio illorum a saeculi fine dirigitur. Imo quam celeriter veniat, Domine, regnum tuum (Matt., VI, 10).
PL 1, 1159A祭壇の下にいる殉教者たちの魂は、恨みをもって主に向かって叫ぶ。「主よ、地に住む者たちに対して、いつまで我々の血の報復をしてくださらないのですか」(黙示録6:9)。彼らのための報復は、当然、世の終わりから定められているからである。それどころか、「主よ、汝の御国が一刻も早く来ますように」(マタイ6:10)。
De Oratione 5.5
Votum christianorum, confusio nationum, exultatio angelorum, propter quod conflictamur, imo potius propter quod oramus.
PL 1, 1159Aキリスト教徒たちの願い、諸国民の恥辱、天使たちの歓喜——そのために我々は苦闘し、いや、それどころか、そのためにこそ我々は祈るのである。