De Oratione 19.1
Similiter et stationum diebus non putant plerique sacrificiorum orationibus interveniendum, quod statio solvenda sit, accepto corpore Domini. Ergo devotum Deo obsequium Eucharistia resolvit? An magis Deo obligat?
PL 1, 1181A同様に、駐屯(半断食の勤め)の日々にも、多くの者は犠牲の祈りに立ち会うべきではないと考えている。主の体を受けることによって、駐屯が解かれてしまうから、というのである。それでは、エウカリスティア(感謝の祭儀)は、神に献げられた崇拝の行為を解いてしまうのか。それとも、むしろいっそう神に結びつけるのか。
De Oratione 19.2
Nonne solemnior erit statio tua, si et ad aram Dei steteris? Accepto corpore Domini, et reservato, utrumque salvum est, et participatio sacrificii, et executio officii. Si statio de militari exemplo nomen accipit (nam et militia Dei sumus, II Cor. X, 4; I Tim.
PL 1, 1182Aお前の駐屯は、神の祭壇のもとにも立つならば、いっそう厳粛なものとなるのではないか。主の体を受け、かつそれを取り分けておくならば、犠牲に与ることも、務めの遂行も、両方とも保たれる。もし駐屯という名が軍隊の実例から得られているのであれば(実に我々も神の兵役に就く者だからである。2コリント10:4;1テモテ
De Oratione 19.3
I, 18) utique nulla laetitia, sive tristitia obveniens castris, stationes militum rescindit. Nam laetitia libentius, tristitia sollicitius administrabit disciplinam.
PL 1, 1183A1:18)、当然、いかなる喜びであれ悲しみであれ、陣営に生じたとしても、兵士たちの駐屯を解くことはない。なぜなら、喜びはより喜んで、悲しみはより入念に、その規律を遂行するものだからである。