De Oratione 11.1
Memoria praeceptorum viam orationibus sternit ad coelum, quorum praecipuum est, ne prius ascendamus ad Dei altare, quam si quid discordiae vel offensae cum fratribus contraxerimus, resolvamus (Matth., V, 23).
PL 1, 1166A戒めの記憶は、祈りのために天への道を整える。その戒めのうちで最も重要なのは、兄弟たちとの間に何らかの不和や気分を害することを生じさせたならば、それを解消しないうちは神の祭壇へと上ってはならない、ということである(マタイ5:23)。
De Oratione 11.2
Quid est enim ad pacem Dei recedere sine pace? ad remissionem debitorum cum retentione? Quomodo placabit Patrem iratus in fratrem, cum omnis ira ab initio interdicta sit nobis? nam et Joseph dimittens fratres suos ad perducendum patrem, Et ne, inquit, irascimini in via (Gen., XLV, 24): nos scilicet monuit.
PL 1, 1166A神の平和へと退くとは、平和なくして退くとは、いったい何であろうか。負い目の赦しへと退くとは、それを保持したままで、いったい何であろうか。兄弟に対して怒っている者が、どうして父をなだめることができようか。あらゆる怒りは初めから我々に禁じられているというのに。実にヨセフも、父を連れて来させるために兄弟たちを送り出すとき、「道すがら汝ら怒ってはならない」と言った(創世記45:24)。彼はすなわち我々を戒めたのである。
De Oratione 11.3
Alias enim via cognominatur disciplina nostra. Tum ne in via orationis constituti, ad Patrem cum ira incedamus.
PL 1, 1166Aというのも、我々の教えは、他の箇所では「道」と呼ばれているからである。それゆえ、祈りという道の途上にありながら、怒りをもって父のもとへ進むことのないようにしなければならない。
De Oratione 11.4
Exinde aperte Dominus amplians legem, iram in fratrem homicidio superponit, ne verbo quidem malo permittit expungi etiamsi irascendum est, non ultra solis receptum (Ephes., IV, 26), ut Apostolus admonet.
PL 1, 1166Aそこから、主は律法を公然と拡大して、兄弟に対する怒りを殺人の上に置く。悪しき言葉によってすら、それを晴らすことを許さない。たとえ怒らざるを得ないとしても、日没を越えてはならない(エフェソ4:26)、と使徒が戒めているとおりである。
De Oratione 11.5
Quam autem temerarium est, aut diem sine oratione transigere, dum cessas fratri satisfacere, aut orationem perseverante iracundia perdere.
PL 1, 1167Aしかし、兄弟に対して償いをすることをお前が怠っているあいだ、祈りなしに一日を過ごすこと、あるいは怒りを持ち続けたまま祈りそのものを台無しにすることは、いかに軽率であろうか。