De Oratione 15.1
Sed quoniam unum aliquod attigimus vacuae observationis, non pigebit caetera quoque denotare, quibus merito vanitas exprobranda est; siquidem sine ullius aut dominici, aut apostolici praecepti auctoritate fiunt.
PL 1, 1170Aしかし、空しい慣行のうちの一つに触れた以上、他のものも指摘することを厭うまい。それらについては当然にもその空しさを咎めるべきである。なぜなら、それらは主の戒めであれ使徒の戒めであれ、いかなる権威の裏付けもなく行われているからである。
De Oratione 15.2
Hujusmodi enim non religioni, sed superstitioni deputantur, affectata, et coacta, et curiosi potius, quam rationalis officii; certe vel eo coercenda, quod gentilibus adaequent. Ut est quorumdam, expositis penulis orationem facere; sic enim adeunt ad idola nationes.
PL 1, 1170Aこのような行いは、信仰にではなく迷信に帰せられる。気取った、無理強いされた行いであり、理にかなった務めというよりはむしろ好奇心による務めである。少なくとも、異教徒たちと同列になるという、その一点だけでも抑えられるべきである。例えば、ある者たちが外套を脱いでから祈りを行うという習慣がそれである。異邦人たちも同様にして偶像に近づくからである。
De Oratione 15.3
Quod utique si fieri oporteret, Apostoli, qui de habitu orandi docent, comprehendissent; nisi si qui putant, Paulum penulam suam in oratione penes Carpum reliquisse.
PL 1, 1171Aもしそれが行うべきことであったなら、祈りの装いについて教える使徒たちが、当然これを取り上げていたはずである。ただし、パウロが祈りのために自分の外套をカルポスのもとに残してきたのだと考える者がいるのでなければ。
De Oratione 15.4
Deus scilicet non audiat penulatos, qui tres sanctos in fornace babylonii regis orantes cum sarabaris et tyaris suis exaudivit?
PL 1, 1171A神はなるほど、外套を着た者たちの祈りは聞き入れないとでもいうのか。バビロン王の炉の中で、サラバラ(ペルシア風の袴)とティアラ(冠帽)を身に着けたまま祈っていた三人の聖なる者たちの声は聞き入れたというのに。