Epistola seu libellus 4.1
Christum igitur accepimus Dei Filium initio Sapientiam (I Cor. I, 24, Dei virtutem, et Dei sapientiam) veram; Sermonem, id est rationem, spiritum (Joan. IV, 24, Spiritus est Deus, etc.) , viam (Joan. XIV, 6) , lucem (Joan. I, 9, et rursus III, 19) , brachium (Is.
PL 10, 735Cそれゆえ、我々は、神の子キリストを、初めにおいて真の知恵(一コリント1:24、神の力、神の知恵)、言葉すなわち理、霊(ヨハネ4:24、「神は霊である」など)、道(ヨハネ14:6)、光(ヨハネ1:9、また3:19)、腕(イザヤ)
Epistola seu libellus 4.2
LIII, 1, et Joan. XII, 38, Et brachium Domini cui revelatum est?) fortitudinem, virtutem (I Cor. I, 24) , veritatem (Joan. XIV, 6) , panem (Joan. VI, 35, 48), vinum (Matth.
PL 10, 735C(53:1、またヨハネ12:38、「主の腕は誰に示されたのか」)、強さ、力(一コリント1:24)、真理(ヨハネ14:6)、パン(ヨハネ6:35、48)、ぶどう酒(マタイ)
Epistola seu libellus 4.3
IX, 17, et Joan. XV, 1, etc., Ego sum vitis vera) , Vitam (Joan. I, 4, et XIV, 6, et alibi saepe) , Ostium (Joan. X, 1, 2, 7, 9) , pastorem (Ibid., 11, etc.) , et alia plurima, quae propter homines sunt: et omnes in illo vivunt: quae unusquisque processu temporis Scriptura edocente perdiscet.
PL 10, 735D(9:17、またヨハネ15:1など、「私は真のぶどうの木である」)、命(ヨハネ1:4、また14:6、ほかにもしばしば)、門(ヨハネ10:1、2、7、9)、牧者(ヨハネ10:11など)として、また、人間のために存在する他の非常に多くのものとして受け取った。すべての人が彼において生きている。それらを各人は、時の経過とともに、聖書の教えによって十分に学ぶであろう。
Epistola seu libellus 4.4
Si igitur Dei Filium cognitum confitemur: per ipsum Deum Patrem scimus et saecula visibilia, et invisibilia condidisse: Non enim fas est ex eo Deum operatum credere, ex quo mundus geniturae suae idem nativitatis initium sumpsit, aut cessasse et desiisse credendum est post mundi fabricam: cum Dominus loquatur et dicat: « Pater meus usque nunc operatur (Joan. V, 17) .
PL 10, 735Dそれゆえ、神の子を知られた者として告白するなら、我々は彼を通して父なる神が見える世も見えない世も創造したことを知る。世界がその誕生の同じ始まりを得たときから神が働いたと信じるのは許されず、また世界の造営の後に神が休止し、働くのをやめたと信じるべきでもない。主が語って「私の父は今に至るまで働いている」(ヨハネ5:17)と言っているからである。
Epistola seu libellus 4.5
Otium illi vel antea, vel postmodum requiem illi assignat quisquis illum infatigabilem nescit: et ignorat quod nihil illi semper acciderit, sed semper sit: quod graeca lingua ἀναστιτεν vocat: et in omnibus semper sit spiritus perfectus.
PL 10, 736A神に、以前にも、あるいは後にも、閑暇や休息を割り当てるのは、神が疲れることがないことを知らない者であり、神には何ものも偶然に起こったのではなく、神はつねに存在するのだということを知らない者である。ギリシア語ではこれを「つねに在る」〔底本は ἀναστιτεν。語形が崩れていて読めないので、文脈から意味を補う〕と言う。そして万事において神はつねに完全な霊である。