ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 10 › Epistola seu libellus

Caput II 第II章

Hilary of Poitiers · Epistola seu libellus · PL 10, 734B · 4 sectiones

Epistola seu libellus 2.1

1

Sane illud scire convenit prudentiae vestrae nos de Deo haec ( Codex ms. habet hoc) loqui et posse, et scire, quae aut ipse de se apud homines voluit sciri aut ea ad quae homini, permissu ejus, licuit accedere.

PL 10, 734B

あなたの思慮は、次のことをよく知っておくのがよい。我々が神についてこれらのことを(写本では「このことを」)語ることができ、また知っているのは、神自身が人々の間で知られることを望んだこと、あるいは、神の許しによって人間が近づくことを許されたことに限られる。

Epistola seu libellus 2.2

2

Non illum in terris quaerat homo, aut inter figmenta componat, ne cui similem credat: Deum enim vera fides ita semper exposuit: Non natum, non factum, incomprehensibilem, inextimabilem, invisibilem, et impassibilem: Et ideo solum verum Deum, qui quaedam generaverit, quaedam fecerit, disposuerit, ordinaverit, exornaverit.

PL 10, 734C

人は神を地上に探し求めてはならず、また作り物の像の間に並べてもならない。誰かに似たものと信じることのないようにである。というのは、真の信仰は神をつねにこう説いてきたからである。生まれず、造られず、把握され得ず、測り知れず、目に見えず、受苦し得ない。それゆえ神は唯一の真の神であり、あるものを生み、あるものを造り、配し、秩序づけ、飾った。

Epistola seu libellus 2.3

3

Optimum, justum mandare Judicem. Et ideo inexcusatus est omnis homo, qui factorem suum non agnoverit in tempore agnitionis, habiturus post exitum Judicem justum: qui non suo tempore converti se putaverit: sed ex praeterito. Haec fas est de Deo credere.

PL 10, 734C

最善にして義なる、命じる審判者であること〔底本は Optimum, justum mandare Judicem。本文が崩れているらしい。mandare は manere の誤りかもしれない〕。それゆえ、自らの造り主を、認識すべき時に認めなかった人は誰であれ弁解の余地がなく、世を去ったのちに義なる審判者を迎えるであろう。そうした者は、然るべき自分の時にではなく、その時が過ぎ去ってから回心すればよいと考えていたのである。神についてはこれらのことを信じるのが正しい。

Epistola seu libellus 2.4

4

Haec qui crediderit, abstinet se ab omni injustitia. Bona et justa operatus aeternam requiem habebit in vita.

PL 10, 734C

これらを信じる者は、あらゆる不義を避ける。善と義を行う者は、命において永遠の安息を得るであろう。