Epistula II ad Corinthios 15.1
Οὐκ οἴομαι δέ, ὅτι μικρὰν συμβουλίαν ἐποιησάμην περὶ ἐγκρατείας, ἣν ποιήσας τις οὐ μετανοήσει, ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν σώσει κἀμὲ τὸν συμβουλεύσαντα. μισθὸς γὰρ οὔκ ἐστιν μικρὸς πλανωμένην ψυχὴν καὶ ἀπολλυμένην ἀποστρέψαι εἰς τὸ σωθῆναι.
私は、節制について小さくない勧めをしたと思っている。これを行う者は悔いることなく、自分自身をも、勧めた私自身をも救うことになるであろう。迷い、滅びゆく魂を引き戻して救うことは、小さくない報いだからである。
Epistula II ad Corinthios 15.2
ταύτην γὰρ ἔχομεν τὴν ἀντιμισθίαν ἀποδοῦναι τῷ θεῷ τῷ κτίσαντι ἡμᾶς, ἐὰν ὁ λέγων καὶ ἀκούων μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης καὶ λέγῃ καὶ ἀκούῃ.
我々を造られた神に、この報いを返すべきなのは、語る者も聞く者も、信仰と愛とをもって語り、また聞くときである。
Epistula II ad Corinthios 15.3
ἐμμείνωμεν οὖν ἐφ̓ οἷς ἐπιστεύσαμεν δίκαιοι καὶ ὅσιοι, ἵνα μετὰ παρρησίας αἰτῶμεν τὸν θεὸν τὸν λέγοντα: Ἔτι λαλοῦντός σου ἐρῶ: ἰδοὺ πάρειμι.
だから我々は、正しく敬虔な者として信じてきたことにとどまろう。それは、こう言われる神に、大胆をもって願い求めるためである。「お前がなお語っている間に、私は言うであろう。見よ、ここにいる」と。
Epistula II ad Corinthios 15.4
τοῦτο γὰρ τὸ ῥῆμα μεγάλης ἐστιν ἐπαγγελίας σημεῖον: ἑτοιμότερον γὰρ ἑαυτὸν λέγει ὁ κύριος εἰς τὸ διδόναι τοῦ αἰτοῦντος.
この言葉は、大いなる約束のしるしである。主はご自分について、求める者よりもなお進んで与える方であると言われるからである。
Epistula II ad Corinthios 15.5
τοσαύτης οὖν χρηστότητος μεταλαμβάνοντες μὴ φθονήσωμεν ἑαυτοῖς τυχεῖν τοσούτων ἀγαθῶν. ὅσην γὰρ ἡδονὴν ἔχει τὰ ῥήματα ταῦτα τοῖς ποιήσασιν αὐτά, τοσαύτην κατάκρισιν ἔχει τοῖς παρακούσασιν.
だからこれほど大きな慈しみにあずかりながら、これほど大きな善きものを自分自身が得ることを惜しんではならない。これらの言葉が、それを行う者たちにこれほどの喜びをもたらすのと同じだけ、聞き従わない者たちには、それほどの断罪をもたらすのである。