アウソニウスc. 310–395

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 19 › Idyllia

Idyllium XIV 第XIV篇

Ausonius · Idyllia · PL 19, 905A · 9 sectiones

Idyllia 14.0.1

1

Ver erat: et blando mordentia frigora sensuSpirabat croceo mane revecta dies.Strictior Eoos praecesserat aura jugales,Aestiferum suadens anticipare diem.Errabam riguis per quadrua compita in hortis,Maturo cupiens me vegetare die.

PL 19, 905A

春だった。そして心地よい感覚で身を噛む冷気を、サフラン色の朝に連れ戻された日が吐き出していた。より鋭い風が、東の曙の軛の馬たちに先立っていた、暑さをもたらす日を先取りせよと促して。私は潤う庭の四つ辻の小道をさまよっていた、早い日のうちに気を養おうと望んで。

Idyllia 14.0.2

2

Vidi concretas per gramina flexa pruinasPendere, aut olerum stare cacuminibus:Caulibus et patulis teretes colludere guttas,Et coelestis aquae pondere tunc gravidas.Vidi Paestano gaudere rosaria cultu,Exoriente novo roscida lucifero.

PL 19, 905B

私は見た、曲がった草の上に固まった霜が垂れ、あるいは野菜の梢に立つのを。広がる茎の上に丸い雫が戯れ、そのとき天の水の重みで膨らんでいるのを。私は見た、パエストゥム〔バラで名高い町〕ふうの手入れで喜ぶバラ園が、新しい明けの明星が昇るなか、露に濡れているのを。

Idyllia 14.0.3

3

Rara pruinosis canebat gemma frutetis,Ad primi radios interitura die.Ambigeres, raperet ne rosis aurora ruborem,An daret, et flores tingeret orta dies.Ros unus, color unus, et unum mane duorum.Sideris, et floris nam domina una Venus.

PL 19, 905B

まばらな蕾が霜の降りた茂みで白んでいた、朝いちばんの光線で、その日のうちに滅びるはずの蕾が。あなたは迷うであろう、曙がバラから赤みを奪うのか、それとも昇る日が与えて花々を染めるのかと。露は一つ、色は一つ、二つのものの朝は一つ。星と花の女主人は、ただ一人ウェヌスだから。

Idyllia 14.0.4

4

Forsan et unus odor: sed celsior ille per aurasDiffluit: exspirat proximus iste magis.Communis Paphie dea sideris, et dea floris,Praecipit unius muricis esse habitum.Momentum intererat: quo se nascentia florumGermina comparibus dividerent spatiis.

PL 19, 905B

おそらく香りも一つ。だが、あちらは高みにあって大気を通して散り、こちらは近くにあって一層強く香る。星の女神と花の女神を兼ねるパポスの女神〔ウェヌス〕が唯一の貝紫の装いを持つよう命じる。ほんの一瞬の差があった。そのあいだに生まれ出る花の芽が、等しい間隔で分かれていく。

Idyllia 14.0.5

5

Haec viret angusto foliorum tecta galero:Hanc tenui folio purpura rubra notat.Haec aperit primi fastigia celsa obelisci,Mucronem absolvens purpurei capitis.Vertice collectos illa exsinuabat amictus,Jam meditans foliis se numerare suis.

PL 19, 905C

これは細い葉の小さな頭巾に覆われて緑をなし、あれは薄い葉に赤い紫が印をつける。これは最初のオベリスクの高い頂を開き、紫の頭の尖りを解き放つ。あれは頂に集めた衣をほどき、もう自らの葉を数えようと考えていた。

Idyllia 14.0.6

6

Nec mora: ridentis calathi patefecit honorem,Prodens inclusi semina densa croci.Haec modo, quae toto rutilaverat igne comarum,Pallida collapsis deseritur foliis.Mirabar celerem fugitiva aetate rapinam,Et dum nascuntur, consenuisse rosas.

PL 19, 905C

間もなく、笑う籠の誉れを開いた、閉じ込められたサフランの密な種〔雄しべ〕を見せて。つい先ほど、髪の全体の火で赤く輝いていたこれは、葉が崩れ落ちて、青白く見捨てられる。私は、はかない齢の素早い略奪に驚いた、生まれるあいだにバラが老いたことに。

Idyllia 14.0.7

7

Ecce et defluxit rutili coma punica floris,Dum loquor: et tellus tecta rubore micat.Tot species, tantosque ortus, variosque novatusUna dies aperit: conficit una dies.Conquerimur, Natura, brevis quod gratia florum est,Ostentata oculis illico dona rapis.

PL 19, 905C

見よ、赤く輝く花の緋色の髪が散り落ちた、私が語るうちに。そして地は赤に覆われてきらめく。これほどの姿、これほどの誕生、さまざまな新生を一日が開き、一日が終える。我々は嘆く、自然よ、花の美しさが短いと、目に示した贈り物を、あなたはたちまち奪う。

Idyllia 14.0.8

8

Quam longa una dies, aetas tam longa rosarum,Quas pubescentes juncta senecta premit.Quam modo nascentem rutilus conspexit Eous,Hanc rediens sero vespere vidit anum.Sed bene, quod paucis licet interitura diebus,Succedens aevum prorogat ipsa suum.

PL 19, 905D

一日が長いのと同じだけ、バラの齢も長い、咲き始めたバラを、迫る老いが押さえつける。ついさっき赤く輝く東の星が、生まれたてのそれを見たが、戻ってきた遅い夕べには、老婆となったそれを見た。だがよいことに、数日で滅びるにせよ、バラ自身が、後に続く代で自らの寿命を延ばすことは。

Idyllia 14.0.9

9

Collige, virgo, rosas, dum flos novus, et nova pubes,Et memor esto aevum sic properare tuum.

PL 19, 905D

摘め、おとめよ、バラを、花が新しく、あなたも若い盛りのうちに、そしてあなたの齢もこうして急ぐことを覚えておけ。