Veterum testimonia de Sulpicio Severo 18.0.1
Severus presbyter, cognomento Sulpicius, Aquitanicae provinciae, vir genere et litteris nobilis, et paupertatis amore conspicuus, charus etiam sanctorum episcoporum Martini Turonensis et Paulini Nolani, moritur.
PL 20, 90C司祭セウェルス、添え名はスルピキウス、アクィタニア属州の人、家柄においても学識においても高貴であり、清貧への愛で際立ち、聖なる司教たち、トゥールのマルティヌスとノラのパウリヌスにも愛された人が、死ぬ。
Veterum testimonia de Sulpicio Severo 18.0.2
Hic in senectute sua a Pelagianis deceptus, et agnoscens loquacitatis culpam, silentium usque ad mortem tenuit, ut peccatum quod loquendo contraxerat, tacendo penitus emendaret.
PL 20, 90C彼は老年にペラギウス派に欺かれ、饒舌の咎を認めて、死に至るまで沈黙を守った。語ることで招いた罪を、黙することで完全に改めるためである。