De Monogamia 10.1
Video jam hinc ad Apostolum nos provocari. Ad cujus sensum facilius perspiciendum, tanto instantius praeculcandum est mulierum magis defuncto marito teneri, quominus alium virum admittat.
PL 2, 942A私にはすでにここから、我々が使徒へと呼び出されているのが見える。その意のところをより容易に見て取るために、それだけいっそう力を込めて先に踏み固めておかねばならないのは、女は死んだ夫にこそいっそう縛られており、それだけ別の男を受け入れることから遠ざけられている、ということである。
De Monogamia 10.2
Recogitemus enim repudium, aut discordia fieri, aut discordiam facere; mortem vero ex lege Dei, non ex hominis offensa evenire. Idque omnium esse debitum, etiam non maritorum.
PL 2, 942Aというのも、思い返してみよう。離縁は不和によって起こるか、あるいは不和を引き起こすものである。しかし死は、人間の側の落ち度からではなく、神の律法によって起こる。そしてこれはすべての者に負わされた負債であり、結婚していない者たちにさえも及ぶ。
De Monogamia 10.3
Igitur si repudiata quae per discordiam, et iram, et odium, et caussas eorum, injuriam vel contumeliam, vel quamlibet querelam, et anima et corpore separata est, tenetur inimico, ne dicam marito; quanto magis, illa, quae neque suo, neque mariti vitio, sed dominicae legis eventu, a matrimonio non separata, sed relicta, ejus erit etiam defuncti, cui etiam defuncto concordiam debet!
PL 2, 942Aそれゆえ、不和と怒りと憎しみとそれらの原因、すなわち不正や侮辱、その他あらゆる不満によって、魂と肉体の両面で引き離された離縁の女でさえ、夫とは言わぬまでも敵に縛られているのだとすれば、まして、自分の落ち度でも夫の落ち度でもなく、主の律法の成り行きによって婚姻から引き離されたのではなく残された女は、なおいっそう死んだその夫のものであり続けるのではないか。死んだ夫に対しても、彼女は和合を負っているのである。
De Monogamia 10.4
A quo repudium non audiit, non divertit; cui repudium nn scripsit, cum ipso est; quem amisisse noluit, retinet. Habet secum animi licentiam, qui omnia homini quae non habet, imaginario fructu repraesentat.
PL 2, 942B彼女は夫から離縁を聞いてはいないから、離れてはいない。彼女は夫に離縁状を書いてはいないから、夫とともにある。彼女は夫を失うことを望まなかったのだから、彼を保ち続けている。彼女は心の自由を自分のもとに持っている。心は、人が持たないものすべてを、想像による享受によってその人に現前させるのである。
De Monogamia 10.5
Ipsam denique interrogo foeminam: Dic mihi, soror, in pace praemisisti virum tuum? Quid respondebit? An in discordia? Ergo hoc magis ei vincta est, cum quo habet apud Deum caussam. Non discessit, quae tenetur. Sed in pace.
PL 2, 942B結局のところ、私はその女自身に尋ねよう。「姉妹よ、私に言え。お前は夫を平和のうちに先立たせたのか」と。彼女は何と答えるであろうか。それとも不和のうちにであったと言うのか。ならば、彼女は神のもとにその夫と訴訟を抱えているという点で、いっそう強く彼に結ばれているのである。縛られている女は、離れてはいない。しかし、平和のうちであったのか。
De Monogamia 10.6
Ergo perseveret in ea cum illo necesse est, quem jam repudiare non poterit, ne sic quidem nuptura si repudiare potuisset.
PL 2, 942Bそれゆえ、彼女はその平和のうちに、もはや離縁することのできないその夫とともに、とどまり続けなければならない。たとえ離縁することができたとしても、それでもなお嫁ぐ身ではなかったはずだからである。
De Monogamia 10.7
Enim vero et pro anima ejus orat, et refrigerium interim adpostulat ei, et in prima resurrectione consortium, et offert annuis diebus dormitionis ejus.
PL 2, 942C実に、彼女は夫の魂のために祈り、さしあたりの安らぎを彼のために願い求め、最初の復活における交わりを求め、毎年めぐりくるその永眠の日にささげ物をする。
De Monogamia 10.8
Nam haec nisi fecerit, vere repudiavit, quantum in ipsa est; et quidem hoc iniquius, quanto quo modo potuit, quia non potuit; et hoc indignius, quanto jam indignius, si quia non meruit. Aut numquid nihil erimus post mortem?
PL 2, 942Cもしこれらのことをしないなら、彼女は自分にできる限りにおいて、実のところ夫を離縁したのである。しかもそれはいっそう不当である。できる仕方でそうしたのだから——正規の仕方ではできなかったがゆえに。そしていっそう恥ずべきことである。もし夫がそれに値しなかったからだというのであれば、なおさら恥ずべきだからである。それとも、我々は死後には何ものでもない、とでも言うのか。
De Monogamia 10.9
Secundum aliquem Epicurum, et non secundum Christum. Quod si credimus mortuorum resurrectionem, utique tenebimur, cum quibus resurrecturi sumus, rationem de alterutro reddituri.
PL 2, 942Cそれはいずれかのエピクロスに従ってのことであって、キリストに従ってのことではない。もし我々が死者の復活を信じるなら、我々は当然、ともによみがえるはずの者たちに縛られ、互いについて申し開きをすることになろう。
De Monogamia 10.10
Si autem in illo aevo neque nubent neque nubentur, sed erunt aequales angelis (Matth. XXII, 30); non ideo non tenebitur conjugibus defunctis, quia non erit restitutio conjugii.
PL 2, 942Cだが、もしかの世においては人は娶ることも嫁ぐこともなく、御使いたちと等しくなる(マタイ22:30)のだとしても、婚姻が元に戻ることはないからといって、それゆえに死んだ配偶者に縛られなくなるわけではない。
De Monogamia 10.11
Atquin eo magis tenebimur, quia in meliorem statum destinamur, resurrecturi in spiritale consortium, agnituri tam nosmetipsos, quam et nostros.
PL 2, 943Aしかるに、我々はいっそう強く縛られるのである。なぜなら、我々はよりよき境遇へと定められており、霊的な交わりのうちによみがえって、自分自身をも、自分の者たちをも認め合うことになるからである。
De Monogamia 10.12
Caeterum, quomodo gratias Deo in aeternum canemus, si non manebit in nobis sensus et memoria debiti hujus? si substantia, non conscientia reformabimur?
PL 2, 943Aしかし、もしこの負債についての感覚と記憶が我々のうちにとどまらないのであれば、我々はどのようにして永遠に神に感謝を歌うことができようか。もし実体においては元の姿に戻されても、認識においては戻されないのであれば。
De Monogamia 10.13
Ergo qui cum Deo erimus, simul erimus, dum omnes apud Deum unum (licet merces varia, licet (Jo. XIV, 2). multae mansiones penes patrem eumdem) uno denario ejusdem mercedis operati, id est vitae aeternae, in qua magis non separabit quos conjunxit Deus, quam in ista minore vita separari vetat.
PL 2, 943Aそれゆえ、神とともにあることになる我々は、ともにあるであろう。神のもとにあってすべての者が一つであるかぎり(報酬は様々であり、同じ父のもとに住まいは多い〔ヨハネ14:2〕としても)、我々は同じ報酬の一デナリオン、すなわち永遠の生命のために働いた者たちなのである。この永遠の生命においてこそ、神が結び合わせた者たちを、この小さき生においてそれを引き離すことを禁じている以上に、なおいっそう引き離すことはないのである。
De Monogamia 10.14
Cum haec ita sint, quomodo alii viro vacabit, quae suo etiam in futurum occupata est? Utrique autem sexui loquimur, etsi ad alterum sermo est; quia una disciplina praeest. Alium habebit in spiritu, alium in carne?
PL 2, 943Aこのことがそうであるなら、未来においてもなお自分の夫のために占められている女が、どうして別の男に空くことがあろうか。我々はこの言葉を両方の性に向けて語っている。相手として言葉を向けているのはどちらか一方であっても、両者を律する規律は一つだからである。彼女は霊においては一方の男を持ち、肉においては別の男を持つことになるのか。
De Monogamia 10.15
Hoc erit adulterium, unius foeminae in duos viros conscientia. Si alter a carne disjunctus est, sed in corde remanet; illic (ubi etiam cogitatus sine carnis congressu, et adulterium ante perficit ex concupiscentia, et matrimonium ex voluntate) usque adhuc maritus est, ipsum illud possidens, per quod et factus est, id est animum: in quo si et alius habitabit, hoc erit crimen.
PL 2, 943Bこれは姦淫となるであろう。一人の女が二人の男を認識のうちに抱くことになるのだから。もし一方が肉においては離されていても、心のうちにはとどまっているのであれば——肉の交わりなしの思いだけでも、欲望からすでに姦淫を成し遂げ、意志からすでに婚姻を成すその場所においては——彼は今なおその夫であり、まさに彼が夫となったよすがそのもの、すなわち心を保持しているのである。もしその心のうちに別の男が住まうなら、これは罪となろう。
De Monogamia 10.16
Caeterum, non est exclusus, si a viliore commercio carnis decessit. Honoratior maritus est, quando mundior factus est.
PL 2, 943Bしかし、肉のより卑しい交わりから退いたからといって、彼が締め出されるのではない。夫はより清くなったときにこそ、いっそう名誉を得た者となるのである。