Ad Justinum Manichaeum contra duo principia Manichaeorum 6.1
Tu forte malis victorem istum tropaeum sibi ad sua regna vexisse ex his aliqua quae qui victus est possidebat. Esto licet sint haec, non tamen inimica sunt, quae manubias qui vicit abduxit. Inimicam tu vero carnem Deo adhuc hodie confiteris.
PL 8, 1002Cお前はおそらく、あの勝利者が、敗れた者が所有していたもののうちのいくらかを、戦勝記念碑として自らの王国へと運び去ったのだ、と言いたいのだろう。だが、たとえそうであっても、勝者が持ち去った戦利品が、それゆえに敵対するものであるわけではない。それなのにお前は、今なお肉を神に敵対するものだと告白しているのである。
Ad Justinum Manichaeum contra duo principia Manichaeorum 6.2
O ignaviam triumphantis! o otium verberati! o laesi torporem! o lacessiti pigras vires! o domini auctoritas conquiescens! Captivis tuis in tuo regno fatigaris; et qui vincere bellando valuisti, adsuescis parcendo superari.
PL 8, 1002Dああ、凱旋する者の意気地なさよ。ああ、打ちたたかれた者の安逸よ。ああ、傷つけられた者の無気力さよ。ああ、挑発された者の鈍い力よ。ああ、休らっている主人の権威よ。お前は自らの王国において、お前の捕虜たちのゆえに疲れ果てている。そして、戦って勝つだけの力を持っていたお前は、容赦することによって打ち負かされることに慣れてしまっている。
Ad Justinum Manichaeum contra duo principia Manichaeorum 6.3
Habeantur tali ordine quae prima sunt, et longe retro antequam mundus est errores colligat ista suspicio. Certe a se utrumque ais, quos bello coisse commemoras: par his virtus est, quibus a se origo et una aeternitas reperitur.
PL 8, 1002D第一のものはそのような秩序を保つとし、世界が在る前のはるか昔にさかのぼって、この憶測が数々の誤りを集めるとしよう。お前は確かに、戦いにおいて相まみえたと語る両者が、ともに自らから在るのだと言う。自らに起源を持ち、一つの永遠性を持つとされる者たちにとって、その力は等しいはずである。
Ad Justinum Manichaeum contra duo principia Manichaeorum 6.4
Audeam hic ego alterum dicere meliorem, atque majus esse in altero suspicari: nonne incido vel incurro, et aeterno ipsi, quod unum semper est, reus constituor et addicor?
PL 8, 1002Dもし私がここで、一方を他方よりも善いと言い、他方に何かより大きなものがあると推測することをあえてするなら、私は過ちに陥り、あるいはそこへ走り込み、常に一つであるあの永遠なる者に対して有罪とされ、罪に定められるのではないか。
Ad Justinum Manichaeum contra duo principia Manichaeorum 6.5
Habendo quod aeternum est superari, et quod a se est unum non esse non paveam profiteri: atque quod omnipotentem fateamur, alicui non aliquando asseram dominatum? Caeca res et omni obscurius tenebroso panditur sacrilegi erroris.
PL 8, 1003A永遠なるものが打ち負かされるとするならば、自らから在るものが唯一ではないと公言することを恐れずにいられようか。そして、我々が全能であると告白する方について、いつか誰かに支配権があった、と私が主張することがあろうか。それは盲目のことであり、あらゆる闇よりも暗い瀆聖的な誤りが露わになることなのである。
Ad Justinum Manichaeum contra duo principia Manichaeorum 6.6
Cura dementi fando victum esse quod a se est, ut et victorem qui a se est metus exagitet captivati, quod est ingenitum subjacere. De oppressis ergo regnis se victor auxit omnipotens, et quod ingenitum percontaris, promis abolefieri vel auferri.
PL 8, 1003A自らから在るものが打ち負かされたと語るのは、狂った者の思い込みである。そのようにすれば、捕らえられた者〔の運命〕への恐れ、すなわち生まれざるものも屈服しうるという恐れが、自らから在る勝利者をも揺さぶることになろう。それゆえ、全能なる勝利者は、征服された王国から自らを増し加えたのであり、お前が生まれざるものだと問うているものが、滅ぼされ、あるいは奪い去られると、お前自身が言い表しているのである。
Ad Justinum Manichaeum contra duo principia Manichaeorum 6.7
Quin et erit a se esse quem sequitur non futurum, cum victoris succumbens virtuti aut occidet aut ducetur.
PL 8, 1003Aむしろ、自らから在るとされるものであっても、勝利者の力に屈することによって、滅びるか、あるいは引き連れられて行くかするのであれば、もはや在り続けないことになるのは必然である。