ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › De apologia prophetae David

Caput II 第II章

Ambrose of Milan · De apologia prophetae David · PL 14, 853D · 18 sectiones

De apologia prophetae David 2.1

1

Laudatur David ab humilitate confessionis; ac tres causae, cur sanctis peccatum obrepere utile sit, idque Deus permittat, afferuntur. 5. Unusquisque nostrum per singulas horas quam multa delinquit, et tamen unusquisque de plebe peccatum suum confitendum non putat.

PL 14, 853D

ダビデは告白の謙遜のゆえに讃えられる。また、聖なる者たちに罪が忍び込むことがなぜ有益であり、なぜ神がそれを許すのか、その三つの理由が挙げられる。5. 我々のうちの誰もが、時々刻々どれほど多くの罪を犯していることか。それでも、会衆のうちの誰もが、自分の罪を告白すべきだとは考えていない。

De apologia prophetae David 2.2

2

Ille rex (De Poenit. dist. 3, cap. Ille rex) tantus ac potens ne exiguo quidem momento manere penes se delicti passus est conscientiam; sed praematura confessione atque immenso dolore, reddidit peccatum suum Domino.

PL 14, 854A

あの王は(『教令集』第2部『悔悛について』第3区分「Ille rex」法文〔グラティアヌス『教令集』の箇所を示す引照で、ミーニュが本文に刷ったまま写す〕)、あれほど偉大で力ある身でありながら、罪の意識をごく短い間でさえ自分のもとにとどめておくことを許さず、早すぎるほどの告白と計り知れない痛みによって、自らの罪を主に返した。

De apologia prophetae David 2.3

3

Quem mihi nunc facile reperias honoratum ac divitem, qui si arguatur alicujus culpae reus, non moleste ferat?

PL 14, 854A

今、名誉ある富んだ者で、もし何かの咎を問われたなら、不快に思わない者を、あなたは簡単に見つけられようか。

De apologia prophetae David 2.4

4

At ille regio clarus imperio, tot divinis probatus oraculis, cum a privato homine corriperetur, quod graviter deliquisset, non indignatus infremuit, sed confessus ingemuit culpae dolore.

PL 14, 854A

それに対してあの王は、王の支配で名高く、数々の神の託宣で認められていながら、一介の私人から、重大な罪を犯したと戒められたとき、憤って怒り立つことはなく、告白して、咎の痛みに呻いた。

De apologia prophetae David 2.5

5

Denique Dominum dolor intimi movit affectus (Ibid., § Denique Dominum) , ut Nathan diceret: Quoniam poenituit te, et Dominus transtulit peccatum tuum (II Reg. XII, 13) .

PL 14, 854A

こうして、内奥の情の痛みが主を動かし(『教令集』第2部『悔悛について』第3区分「Ille rex」法文「Denique Dominum」項)〔教会法の引照〕、ナタンは言った。「汝が悔い改めたので、主は汝の罪を取り除いた」(サムエル記下12:13)。

De apologia prophetae David 2.6

6

Maturitas itaque veniae, profundam regis fuisse poenitentiam declaravit, quae tanti erroris offensam traduxerit.

PL 14, 854A

それゆえ、赦しが早く与えられたことは、王の悔い改めが深かったこと、その悔い改めがこれほどの誤りの咎を過ぎ去らせたことを示した。

De apologia prophetae David 2.7

7

6. Alii homines cum a sacerdotibus corripiuntur, peccatum suum ingravant, dum negare cupiunt aut defendere; ibique eorum lapsus est major, ubi speratur correctio.

PL 14, 854B

6. ほかの人々は、司教に戒められると、否定し弁護しようとして自分の罪を重くし、矯正が望まれるまさにその場で、彼らの失墜はいっそう大きくなる。

De apologia prophetae David 2.8

8

Sancti autem Domini (Ibid., § Sancti) qui consummare pium certamen gestiunt, et currere cursum salutis, sicubi forte ut homines corruerint naturae magis fragilitate quam peccandi libidine, acriores ad currendum resurgunt, pudoris stimulo majora reparantes certamina; ut non solum nullum attulisse aestimetur lapsus impedimentum, sed etiam velocitatis incentiva cumulasse.

PL 14, 854B

しかし主の聖なる者たち(『教令集』第2部『悔悛について』第3区分「Ille rex」法文「Sancti」項)〔教会法の引照〕は、敬虔な戦いを成し遂げ、救いの走路を走ろうと熱望するので、もし人間として、罪を犯したい欲望によってよりも本性のもろさによって倒れることがあっても、走るためにいっそう鋭く立ち上がり、恥じる心の刺激によって、より大きな戦いを取り戻す。こうして、その失墜は何の障害ももたらさなかったと見なされるばかりか、速さへの刺激さえ積み重ねたと見なされる。

De apologia prophetae David 2.9

9

Ergo si currentium non solvitur cursus, cum forte aliqui ceciderint, non luctantium contentio, sed inoffensa manent certamina; quin etiam plerique post unum aut alterum lapsum, gratia majore vicerunt: quanto magis agonem pietatis ingressi non debent unius prolapsionis offensione censeri, cum beatus sit qui se potuerit reparare post lapsum; quoniam post mortem quoque resurgere munus beatorum est.

PL 14, 854B

ゆえに、走る者たちの走路は、たまたま何人かが倒れても解消されないし、格闘する者たちの争いもそうでなく、戦いは妨げられぬまま続く。それどころか、多くの者は、一、二度の失墜のあと、いっそう大きな恩寵によって勝利を収めた。まして、敬虔の競技に入った者たちは、一度の転落のつまずきによって評価されるべきではない。失墜のあとで自分を立て直すことのできた者は幸いなのであり、死のあとに復活することもまた、幸いな者たちの賜物だからである。

De apologia prophetae David 2.10

10

7. Alias quoque prodesse peccatum possumus comprehendere, et providentia Domini sanctis obrepsisse delicta. Propositi enim ad imitandum nobis sunt; et ideo curatum est ut et ipsi aliquando laberentur.

PL 14, 854C

7. 罪が別の仕方でも有益でありうること、そして、主の摂理によって聖なる者たちに罪が忍び込んだことを、我々は理解できる。彼らは我々に倣うべき手本として示されている。だから、彼ら自身もときに倒れるよう取り計らわれたのである。

De apologia prophetae David 2.11

11

Nam si inoffensum a vitiis inter tot lubrica hujus saeculi curriculum peregissent, dedissent nobis occasionem infirmioribus aestimandi cujusdam superioris eos naturae ac divinae fuisse; ut delictum recipere, et culpae consortium habere non possent.

PL 14, 854C

なぜなら、もし彼らが、この世の多くの滑りやすい道のただ中で、悪徳につまずくことなく生涯の道を歩み通したなら、より弱い我々に、彼らは何かより高い、神的な本性の者であって、罪を受け入れることも、咎の仲間となることもできないのだ、と思わせる機会を与えたであろうからである。

De apologia prophetae David 2.12

12

Quae opinio utique, ut exsortes nos illius substantiae, ab impossibili imitatione revocaret.

PL 14, 854D

その考えは確かに、あの実体にあずからない我々を、不可能な模倣から引き戻したであろう。

De apologia prophetae David 2.13

13

Praeterit igitur paulisper illos Dei gratia; ut nobis ad imitationem vita eorum fieret disciplina; et sicut innocentiae, ita et poenitentiae magisterium de eorum actibus sumeremus.

PL 14, 854D

そこで神の恩寵は、しばらくの間、彼らを通り過ぎる。それは、彼らの生涯が我々にとって模倣のための規律となり、無垢の教えと同じく、悔い改めの教えをも、彼らの行いから受け取るためである。

De apologia prophetae David 2.14

14

Ergo dum lapsus eorum lego, consortes etiam illos infirmitatis agnosco: dum credo consortes, imitandos esse praesumo.

PL 14, 854D

ゆえに、彼らの失墜を読むとき、私は彼らもまた弱さを共にする者であると認める。彼らが弱さを共にする者であると信じるとき、彼らは倣うべき者だと私は考える。

De apologia prophetae David 2.15

15

8. Admonet etiam apostolus Paulus (II Cor. XII, 7) prospexisse Dominum Deum nostrum, ne vel revelationum sublimitate, vel secundo operum continuante processu, humanus etiam in sanctis extolleretur affectus, nec sibi deputarent, virtutique attribuerent suae, quod divina sibi operatione foret collatum.

PL 14, 854D

8. 使徒パウロも(二コリント12:7)、我々の主なる神が、啓示の高さによって、あるいは業が次々と続く成り行きによって、聖なる者たちにおいてさえ人間的な情が高ぶることのないように、また、神の働きによって自分に授けられたものを、自分の手柄と見なし、自分の徳に帰することのないように、あらかじめ配慮したと警告している。

De apologia prophetae David 2.16

16

Ergo ne in tantum praejudicium ruerent, atque in perfidiae foveam deciderent, passus est Dominus illis subintrare culpam; ut et ipsi adverterent divinis se auxiliis indigere, ducemque salutis suae quaerendum esse cognoscerent.

PL 14, 855A

それゆえ、これほどの予断〔praejudicium。自らを高く見る思い込みの意に取った〕に陥り、不信の穴に落ちることのないように、主は彼らに咎が忍び込むのを許した。彼ら自身も、神の助けを必要としていることに気づき、自らの救いの導き手を求めねばならないと悟るためである。

De apologia prophetae David 2.17

17

Denique Paulus infirmitatem sibi profuisse testatur, dicente Domino roganti sibi, ut a se stimulus carnis suae discederet: Sufficit tibi gratia mea: nam virtus in infirmitate consummatur (Ibid., 9) .

PL 14, 855A

実際、パウロは、弱さが自分に益したと証言している。自分から肉の刺が離れるようにと願う彼に、主が言ったからである。「私の恩寵は汝に十分である。力は弱さの中で完成するからである」(二コリント12:9)。

De apologia prophetae David 2.18

18

Meritoque gloriatur in infirmitatibus; sciebat enim virtutis abundantia plurimos etiam sanctos sine remedio corruisse. Quanto igitur commodius uni aut duabus reprehensionibus locum dedisse, quam traxisse in perpetuum divinitatis offensam?

PL 14, 855A

彼が弱さを誇るのは当然である。徳の豊かさのゆえに、多くの聖なる者たちが救いようなく倒れたことを、彼は知っていたからである。それゆえ、一度か二度の非難に場を与えるほうが、神の憤りを永続的に引き寄せるよりも、どれほど益のあることか。