Epistula ad Diognetum 7.1
Οὐ γὰρ ἐπιγειον, ὡς ἔφην, εὕρημα τοῦτ̓ αὐτοῖς παρεδόθη, οὐδὲ θνητὴν ἐπίνοιαν φυλάσσειν οὕτως ἀξιοῦσιν ἐπιμελῶς, οὐδὲ ἀνθρωπίνων οἰκονομίαν μυστηρίων πεπίστευνται.
というのも、私が述べたとおり、これは地上の考案物として彼らに手渡されたのではなく、彼らはまた、死すべき着想をかくも入念に守るべきだと考えているのでもなく、人間の秘義の経綸を委ねられているのでもないからである。
Epistula ad Diognetum 7.2
ἀλλ’ αὐτὸς ἀληθῶς ὁ παντοκράτωρ καὶ παντοκτίστης καὶ ἀόρατος θεός, αὐτὸς ἀπ’ οὐρανῶν τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸν λόγον τὸν ἅγιον καὶ ἀπερινόητον ἀνθρώποις ἐνίδρυσε καὶ ἐγκατεστήριξε ταῖς καρδίαις αὐτῶν: οὐ, καθάπερ ἄν τις εἰκάσειεν, ἀνθρώποις ὑπηρέτην τινὰ πέμψας ἢ ἄγγελον ἢ ἄρχοντα ἤ τινα τῶν διεπόντων τὰ ἐπίγεια ἤ τινα τῶν πεπιστευμένων τὰς ἐν οὐρανοῖς διοικήσεις, ἀλλ’ αὐτὸν τὸν τεχνίτην καὶ δημιουργὸν τῶν ὅλων, ᾧ τοὺς οὐρανοὺς ἔκτισεν, ᾧ τὴν θάλασσαν ἰδίοις ἐνέκλεισεν, οὗ τὰ μυστήρια πιστῶς πάντα φυλάσσει τὰ στοιχεῖα, παῤ οὗ τὰ μέτρα τῶν τῆς ἡμέρας δρόμων ὁ ἥλιος εἴληφε φυλάσσειν, ᾧ πειθαρχεῖ σελήνη νυκτὶ φαίνειν κελεύοντι, ᾧ πειθαρχεῖ τὰ ἄστρα: τῷ τῆς σελήνης ἀκολουθοῦντα δρόμῳ: ᾧ πάντα διατέτακται καὶ διώρισται καὶ ὑποτέτακται, οὐρανοὶ καὶ τὰ ἐν οὐρανοῖς, γῆ καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ, θάλασσα καὶ τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ, πῦρ, ἀήρ, ἄβυσσος, τὰ ἐν ὕψεσι, τὰ ἐν βάθεσι, τὰ ἐν τῷ μεταξύ: τοῦτον πρὸς αὐτοὺς ἀπέστειλεν.
そうではなく、まことに全能者にして万物の創造者、見えざる神、その方自身が、天より、真理と、聖にして人知の及ばぬロゴスとを人間のうちに据え、彼らの心のうちに堅く立てられたのである。誰かが推し量るであろうように、人間のもとへ何らかの下僕や天使、あるいは支配者、地上のことを司る者たちの一人、あるいは天における治めを委ねられた者たちの一人を遣わされたのではなく、そうではなく、万物の職人にして造り主なる方その方自身を——その方によって天を創造し、その方によって海をおのれの境のうちに閉じ込め、その方の秘義をあらゆる元素が忠実に守り、その方から太陽が日々の運行の尺度を受け取って守り、月は夜に輝けと命じるその方に従い、星々も月の運行に付き従いながらその方に従う。その方によってすべてが秩序づけられ、区分けされ、従わせられている——天とその中にあるもの、地とその中にあるもの、海とその中にあるもの、火、空気、深淵、高きところにあるもの、深きところにあるもの、その間にあるもの——この方を、彼らのもとへ遣わされたのである。
Epistula ad Diognetum 7.3
ἆρά γε, ὡς ἀνθρώπων ἄν τις λογίσαιτο, ἐπὶ τυραννίδι καὶ φόβῳ καὶ καταπλήξει;
はたして、人間のうちの誰かが思い量るであろうように、暴虐と恐れと威圧のためであろうか。
Epistula ad Diognetum 7.4
οὐ μὲν οὖν: ἀλλ’ ἐν ἐπιεικείᾳ καὶ πραΰτητι ὡς βασιλεὺς πέμπων υἱὸν βασιλέα ἔπεμψεν, ὡς θεὸν ἔπεμψεν, ὡς ἄνθρωπον πρὸς ἀνθρώπους ἔπεμψεν, ὡς σώζων ἔπεμψεν, ὡς πείθων, οὐ βιαζόμενος: βία γὰρ οὐ πρόσεστι τῷ θεῷ.
決してそうではない。そうではなく、王が王なる子を遣わすときのように、温和と柔和のうちに遣わされた。神として遣わし、人間として人間たちのもとへ遣わし、救う者として遣わし、説き伏せる者として、強いる者としてではなく遣わされた。暴力は神にふさわしくないからである。
Epistula ad Diognetum 7.5
ἔπεμψεν ὡς καλῶν, οὐ διώκων: ἔπεμψεν ὡς ἀγαπῶν, οὐ κρίνων.
招く者として遣わし、追い立てる者としてではなく遣わされた。愛する者として遣わし、裁く者としてではなく遣わされた。
Epistula ad Diognetum 7.6
πέμψει γὰρ αὐτὸν κρίνοντα: καὶ τίς αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ὑποστήσεται; ...
というのは、裁く者としてその方をお遣わしになるからである。そして、誰がその方の来臨に耐えられるだろうか。……
Epistula ad Diognetum 7.7
.. παραβαλλομένους θηρίοις, ἵνα ἀρνήσωνται τὸν κύριον, καὶ μὴ νικωμένους;
……主を否認させようとして猛獣に投げ与えられながら、打ち負かされない者たちを。
Epistula ad Diognetum 7.8
οὐχ ὁρᾷς, ὅσῳ πλείονες κολάζονται, τοσούτῳ πλεονάζοντας ἄλλους;
見ないのか、罰せられる者が多くなればなるほど、それだけますます他の者たちが増していくのを。
Epistula ad Diognetum 7.9
ταῦτα ἀνθρώπου οὐ δοκεῖ τὰ ἔργα: ταῦτα δύναμίς ἐστι θεοῦ: ταῦτα τῆς παρουσίας αὐτοῦ δείγματα.
これらは人間の業とは思われない。これらは神の力である。これらはその方の来臨のしるしである。