De Patientia 8.1
Ipsam animam ipsumque corpus in saeculo isto expositum omnibus ad injuriam gerimus, ejusque injuriae patientiam subimus; minorum deliberatione laedemur? Absit a servo Christi tale inquinamentum, ut patientia, majoribus tentationibus praeparata, in frivolis excidat.
PL 1, 1262Aこの世にあって万人からの不正にさらされている魂そのもの、そして肉体そのものを我々は身に負い、その不正に対する忍耐をすでに引き受けている。それなのに、より小さな事柄への思案によって我々が傷つけられるということがあってよいのか。より大きな試練に備えられていたはずの忍耐が、些細な事柄で挫けてしまうような、そのような汚れは、キリストの僕には無縁でなければならない。
De Patientia 8.2
Si manu quis tentaverit provocare, praesto est dominica moneta: Verberanti te (inquit Matth., V, 39) in faciem, etiam alteram genam obverte. Fatigetur improbitas patientia tua. Cujus ictus ille sit, dolore et contumelia constrictus, gravius a Domino vapulat.
PL 1, 1262B誰かが手をもって挑発を試みるならば、主の貨幣はすでに用意されている。「お前の顔を打つ者には、もう一方の頬も向けよ」(マタイ5:39)。お前の忍耐によって、その者の悪意を疲れ果てさせるがよい。打撃を加えた者が誰であれ、彼は苦痛と恥辱に縛られ、主によってより重く打たれることになる。
De Patientia 8.3
Plus improbum illum caedis sustinendo; ab eo enim vapulabit, cujus gratia sustines. Si linguae amaritudo maledicto sive convicio eruperit, respice dictum (Matth., V, 12): Cum vos maledixerint, gaudete.
PL 1, 1262B耐え忍ぶことによって、お前はその邪悪な者をいっそう打ちのめすことになる。彼は、お前がそのお方ゆえに耐え忍ぶ、まさにそのお方によって打たれることになるからである。もし舌の苦さが呪詛や罵倒となって迸るならば、こう言われている言葉に目を向けよ(マタイ5:12)。「汝らが罵られるとき、喜べ。」
De Patientia 8.4
Dominus ipse maledictus in lege est (Deut., XXI, 23), et tamen solus est benedictus (Gal., III, 13). Igitur Dominum servi consequamur, et maledicamur patienter, ut benedicti esse possimus.
PL 1, 1262B主ご自身、律法においては呪われた者とされている(申命記21:23)。それでいながら、ただひとり祝福された方である(ガラテヤ3:13)。だから、僕である我々は主に倣い、祝福された者となるために、忍耐をもって呪われようではないか。
De Patientia 8.5
Si parum aequanimiter audiam dictum aliquod in me protervum aut nequam, reddam et ipse amaritudinis vicem necesse est, aut cruciabor impatientia muta.
PL 1, 1262Cもし私が、自分に向けられた無礼な、あるいは邪悪な言葉を、十分な平静さをもって聞かないならば、私もまた苦い言葉を返さざるをえない。さもなくば、物言わぬ忍耐のなさに苦しめられることになる。
De Patientia 8.6
Cum ergo percussero maledictus, quomodo secutus inveniar doctrinam Domini, qua traditum est (Marc., VII, 15, 18), non vasculorum inquinamentis, sed eorum quae ex ore promuntur, hominem communicari?
PL 1, 1262Cされば、罵られた私が打ち返すとき、人は器の穢れによってではなく口から出るものによって穢される、と伝えられている主の教え(マルコ7:15、18)に従う者だと、どうして私は見なされえようか。
De Patientia 8.7
Item (Matth., XII): manere nos omnis vani et supervacui dicti reatum? Sequitur ergo ut a quo nos Dominus arcet, idem ab alio aequanimiter pati admoneat. Hic jam de patientiae voluptate.
PL 1, 1263A同様に(マタイ12章)、あらゆる空しく余計な言葉の罪責が我々の身に残る、と言われてはいないか。したがって、主が我々に禁じておられることを、他人からそれを受けたときには平静に耐えるようにと、同じ主が勧めておられることになる。ここでいよいよ忍耐の快楽に話が及ぶ。
De Patientia 8.8
Nam omnis injuria, seu lingua, seu manu incussa, cum patientiam offenderit, eodem exitu dispungetur, quo telum aliquod in petra constantissimae duritiae libratum, et obtusum.
PL 1, 1263Aというのも、舌によるにせよ、手によるにせよ、あらゆる不正は、忍耐にぶつかるとき、この上なく堅固な岩に投げつけられて鈍らされる武器と、同じ結末で決着をつけられるからである。
De Patientia 8.9
Coincidet enim ibidem irrita opera et infructuosa, et nonnunquam repercussum in eum, qui emisit, reciproco impetu saeviet. Nempe idcirco quis te laedit, ut doleas: quia fructus laedentis in dolore laesi est.
PL 1, 1263Aそのはたらきは、まさにその同じ場所で、空しく実を結ばぬものとして潰えることになる。そして時には、それを放った当人へと跳ね返り、逆襲の勢いで猛り狂うことさえある。人がお前を害するのは、まさにお前を苦しませるためである。害する者の実りは、害された者の苦しみのうちにあるからだ。
De Patientia 8.10
Ergo cum fructum ejus everteris, non dolendo, ipse doleat necesse est amissione fructus sui: tunc tu non modo illaesus abis, quod etiam solum tibi sufficit, sed insuper adversarii tui et frustratione oblectatus, et dolore defensus. Haec est patientiae utilitas et voluptas.
PL 1, 1263Aしたがって、お前が苦しまないことによって彼の実りを覆すとき、彼自身は自らの実りを失って必ず苦しむことになる。そのときお前は、無傷のまま立ち去るだけでなく――それだけでもお前には十分であるのに――その上、敵の失望に喜びを覚え、その苦痛によって守られることにもなる。これが忍耐の益であり、快楽である。