De Patientia 12.1
Quod ad pacis gratissimae Deo attinet discplinam, quis omnino impatientiae natus vel semel ignoscet fratri suo (non dicam septies, sed et septuagies septies (Matth., XVIII)? quis judicium cum adversario suo dirigens, (Luc., VI; Matth., V), negotium convenientia solvet, nisi prius animi dolorem, duritiam, amaritudinem, venena scilicet impatientiae amputarit?
PL 1, 1267B神に最も嘉せられる平和の教えに関して言えば、およそ忍耐のなさに生まれついた者が、兄弟を一度なりとも赦すことがあろうか(七度などとは言うまい、七十七度までもと言おう。マタイ18章)。誰が、敵対者と共に裁きの場に臨みながら(ルカ6章、マタイ5章)、まず心の痛み、頑なさ、苦さ、すなわち忍耐のなさという毒を取り除かないうちに、和解によって事を解決するであろうか。
De Patientia 12.2
Quomodo remittes, et remittetur tibi, si tenax injuriae per absentiam patientiae fueris? Nemo convulsus animum in fratrem suum munus apud altare perficiet, nisi prius reconciliando fratri reversus ad patientiam fuerit.
PL 1, 1267B忍耐が欠けているために不正をいつまでも握り続ける者であるならば、お前はどうして赦し、赦されることがあろうか。兄弟に対して心をかき乱された者は誰も、まず兄弟と和解することによって忍耐へと立ち返らない限り、祭壇において献げ物を成し遂げることはない。
De Patientia 12.3
Sol super iram nostram si occiderit, periclitamur. Non licet nobis una die sine patientia manere.
PL 1, 1268A太陽が我々の怒りの上に沈むならば、我々は危険にさらされる。我々には、一日たりとも忍耐なしにとどまることは許されていない。
De Patientia 12.4
Atenim cum omnem speciem salutaris disciplinae gubernet (Eph., IV.), quid mirum quod etiam poenitentiae ministrat, solitae lapsis subvenire, cum, disjuncto matrimonio, ex ea tamen causa, qua licet feu viro, seu foeminae ad viduitatis perseverantiam sustineri, haec exspectat, haec exoptat, haec exorat poenitentiam quandoque inituris salutem.
PL 1, 1268Aしかし、忍耐は救いの教えのあらゆる形を統べているのであるから(エフェソ4章)、転んだ者を助けるのを常とする後悔にも仕えているとして、何の不思議があろうか。婚姻が解かれた場合であっても、夫であれ妻であれ、やもめとして操を保ち続けることが許されるのと同じ理由によってであれば、忍耐はこれを待ち望み、これを望み、これを乞い願う。すなわち、いつか後悔に入るであろう者たちの救いを。
De Patientia 12.5
Quantum boni utrique confert! a lterum non adulterum facit, alterum emendat. Sic et illis dominicarum similitudinum exemplis de patientia sanctis adest. Erroneam ovem patientia pastoris requirit et invenit. Nam impatientia unam facile contemneret.
PL 1, 1268Aそれぞれにどれほどの善をもたらすことか。一方を姦通者とせず、他方を改めさせる。同様に、忍耐について聖なるものとされた、かの主のたとえの実例のうちにも、忍耐は臨んでいる。迷える羊を、羊飼いの忍耐が捜し出し、見出す。忍耐のなさであれば、その一匹をたやすく見捨てたことであろう。
De Patientia 12.6
Sed laborem inquisitionis patientia suscipit, et humeris insuper advehit bajulus patiens peccatricem derelictam. Illum quoque prodigum filium patientia patris et recipit, et vestit, et pascit, et apud impatientiam irati fratris excusat.
PL 1, 1268Bしかし忍耐は探索の労苦を引き受け、その上、忍耐強い運び手として、見捨てられた罪深い羊を肩に載せて運ぶ。かの放蕩息子もまた、父の忍耐が迎え入れ、衣を着せ、食べさせ、怒れる兄の忍耐のなさに対して弁護する。
De Patientia 12.7
Salvus est igitur qui perierat, quia poenitentiam iniit. Poenitentia non perit, quia patientiam invenit.
PL 1, 1268Bかくして、滅びていた者は救われる。後悔に入ったからである。後悔は滅びない。忍耐を見出したからである。
De Patientia 12.8
Nam dilectio summum fidei sacramentum, Christiani nominis thesaurus, quam Apostolus totis viribus Sancti Spiritus commendat, cujus nisi patientiae disciplinis eruditur? Dilectio, inquit, magnanimis est. Ita patientiam sumit. Benifica est; malum patientia non facit.
PL 1, 1268Bというのも、愛は信仰の最高の秘義であり、キリスト教徒という名の宝であって、使徒が聖なる霊の全力を尽くして勧めているものであるが、その愛は、忍耐の教えによるのでなければ、いったい何の教えによって鍛えられるであろうか。「愛は度量が大きい」と言われている。そのようにして愛は忍耐を身につける。愛は善を行う。忍耐のゆえに悪を行わない。
De Patientia 12.9
Non aemulatur; id quidem patientiae proprium est. Nec protervum sapit; modestiam de patientia traxit. Non inflatur, non proterit ; non enim ad patientiam pertinet.
PL 1, 1268B愛は張り合わない。これはまさしく忍耐に固有のことである。厚かましさを帯びず、忍耐から慎ましさを引き出した。誇り高ぶらず、踏みにじることもない。それは忍耐には属さないからである。
De Patientia 12.10
Nec sua requirit, si offert sua, dum alteri prosit: nec incitatur; caeterum quid impatientiae reliquisset? Ideo, inquit, dilectio omnia sustinet, omnia tolerat, utique quia patiens. Merito ergo nunquam excidet; nam caetera evacuabuntur, consummabuntur.
PL 1, 1269A愛は自分のものを求めない。他者の益になるのであれば、自分のものを差し出すのだから。苛立たされることもない。さもなければ、忍耐のなさに何を残したことであろうか。それゆえ、「愛はすべてを耐え忍び、すべてを堪え忍ぶ」と言われている。それは当然、忍耐強いからにほかならない。それゆえ、愛は当然にも決して絶えることがない。他のものはすべて空しくされ、終わりを迎えるからである。
De Patientia 12.11
Exhauriuntur linguae, scientiae, prophetiae; permanent fides, spes, dilectio: fides, quam Christi patientia induxit: spes, quam hominis patientia exspectat; dilectio, quam, Deo magistro, patientia comitatur.
PL 1, 1269A異言も知識も予言も汲み尽くされる。信仰と希望と愛は残る。信仰、それはキリストの忍耐がもたらしたものである。希望、それは人間の忍耐が待ち望むものである。愛、それは、神を師として、忍耐が伴うものである。