De Patientia 11.1
Post has principales impatientiae materias, ut potuimus, regestas, quid inter caeteras evagemur? Quae domi, quae foris? Lata atque diffusa est operatio mali: multiplicia spiritus incitamenta jaculantis, et modo parvula, modo maxima.
PL 1, 1266A忍耐のなさをめぐる主要な題材を、力の及ぶ限り並べ立てた後、なぜ我々はその他の事例にまで彷徨い出ようか。家におけるものであれ、外におけるものであれ。悪しき者の働きは広く、行き渡っている。矢を放つその霊の煽動は多岐にわたり、あるときは些細であり、あるときはこの上なく大きい。
De Patientia 11.2
Sed parvula de sua mediocritate contemnas, maximis pro sua exsuperantia cedas. Ubi minor injuria, ibi nulla necessitas impatientiae. At ubi major injuria, ibi necessarior injuriae medela, patientia.
PL 1, 1266Aしかし、些細なものはその取るに足りなさゆえに軽んじ、この上なく大きなものにはその圧倒的な大きさゆえに屈するがよい。より小さな不正があるところには、忍耐のなさの必然性はまったくない。だが、より大きな不正があるところには、不正への治療である忍耐が、いっそう必要とされる。
De Patientia 11.3
Certemus igitur quae a malo infliguntur sustinere, ut hostis studium aemulatio nostrae aequanimitatis eludat. Si vero quaedam ipsi in nos, aut imprudentia, aut sponte etiam superducimus, aeque patienter obeamus, quae nobis imputamus.
PL 1, 1266Aそれゆえ、悪しき者によって加えられるものを耐え忍ぶことを競おうではないか。それは、我々の平静という張り合いが、敵の意欲をはぐらかすためである。だが、もし我々自身が、不注意によって、あるいは進んでですら、何らかのものを自らに招き寄せているのであれば、我々が自らに帰するそれらのことも、等しく忍耐をもって受け止めようではないか。
De Patientia 11.4
Quod si a Domino nonnulla credimus incuti, cui magis patientiam quam Domino praebeamus? Quin insuper gratulari et gaudere nos docet, dignatione divinae castigationis. Ego, inquit, quos diligo, castigo.
PL 1, 1266Bそして、もし主によっていくつかのものが加えられると我々が信じるならば、主にもまして、いったい誰に対して忍耐を差し出すべきであろうか。それどころか主は、神の懲罰にあずかるにふさわしいと認められたことを、感謝し喜ぶようにさえ我々に教えている。「私は、愛する者たちを、懲らしめる」と言われている。
De Patientia 11.5
O servum illum beatum, cujus emendationi dominus instat! c ui dignatur irasci, quem admonendi dissimulatione non decipit! Undique igitur adstricti sumus officio patientiae administrandae.
PL 1, 1266Bおお、その矯正に主が励む、かの幸いなる僕よ。主が怒りを向けるにふさわしいと認められる者、訓戒を怠るふりをして欺かれることのない者よ。かくして我々は、至るところから、忍耐を行使する務めに縛られているのである。
De Patientia 11.6
Quaqua ex parte, aut erroribus nostris, aut mali insidiis, aut admonitionibus Domini intervenit usus, ejus officii magna merces, felicitas scilicet.
PL 1, 1266Bいずれの方面からであれ、我々自身の過ちによってであれ、悪しき者の策略によってであれ、あるいは主の訓戒によってであれ、その務めを行使する機会が生じるところには、その務めの大いなる報酬、すなわち幸いが伴う。
De Patientia 11.7
Quos enim felices Dominus, nisi patientes nuncupavit, dicendo: Beati pauperes spiritu, illorum est enim regnum coelorum (Matth., V.)?
PL 1, 1267A実に、主が幸いなる者と呼んだのは、忍耐する者たちでなくて誰であろうか。すなわち、こう言うことによってである。「霊において貧しい者たちは幸いである、天の国は彼らのものであるから」(マタイ5章)。
De Patientia 11.8
Nullus profecto spiritu pauper, nisi humilis; quis enim humilis, nisi patiens? quia nemo subjicere sese potest, sine prima patientia subjectionis ipsius. Beati, inquit, flentes atque lugentes. Quis talia sine patientia tolerat?
PL 1, 1267A実に、霊において貧しい者とは、謙る者に他ならない。そして、謙る者とは、忍耐する者でなくて誰であろうか。なぜなら、誰であれ、服従そのものへの第一の忍耐なしに、己を服従させることはできないからである。「泣く者たち、嘆く者たちは幸いである」と言われている。忍耐なしに、誰がそのようなことに耐えられようか。
De Patientia 11.9
Itaque talibus et advocatio et risus promittitur. Beati mites. Hoc quidem vocabulo impatientes non licet omnino censeri. Item cum pacificos eodem titulo felicitatis notat, et filios Dei nuncupat, numquid impatientes pacis affines? Stultus hoc senserit.
PL 1, 1267Aかくして、そのような者たちには慰めも笑いも約束されている。「柔和な者たちは幸いである」。この呼び名によって忍耐のない者たちが数え入れられることは、断じてあり得ない。同様に、主が平和を造る者たちを同じ幸いの称号で示し、神の子らと呼ぶとき、忍耐のない者たちが平和と縁つづきであるなどということがあろうか。そのように考えるのは愚か者だけであろう。
De Patientia 11.10
Cum vero, gaudete et exultate, dicit, quotiens vos maledicent et persequentur, merces enim vestra plurima in coelo; id utique non exultationis impatientiae pollicetur, quia nemo in adversis exultavit, nisi ante ea contempserit; nemo contemnet, nisi patientiam gesserit.
PL 1, 1267Aしかし、「喜べ、踊れ。人々が汝らを罵り、迫害するそのたびごとに。汝らの報いは天において大いなるものであるから」と言うとき、これは当然、忍耐のなさによる歓喜を約束しているのではない。なぜなら、誰であれ、まずそれを蔑んでいなければ、逆境の中で歓喜したことはなく、誰であれ、忍耐を保っていなければ、蔑むこともないからである。