Adversus Judaeos 5.1
Dic mihi et loquere, impie Israel, talem hostiam obtulisti, patri immolando suum filium? Talia profudisti libamina, sanguinem pignoris acceptissimi Deo?
PL 4, 922A言え、語れ、不敬虔なイスラエルよ。父にその御子を生贄として捧げるという、そのような犠牲を、お前は献げたことがあったか。神に最も好まれた保証の血を、そのような灌奠として注いだことがあったか。
Adversus Judaeos 5.2
Ducebas choreas, Hierusalem, cum interficeretur Christus; faustis vocibus cantus dabas, cum diceres: Affige, suspende.
PL 4, 922Bエルサレムよ、キリストが殺されていたとき、お前は輪舞を踊っていた。「打ち付けよ、架けよ」と言いながら、幸いを寿ぐ声で歌を捧げていた。
Adversus Judaeos 5.3
Propter hoc in fame et in aegritudine: Popule Israel (queritur de te Dominus), Neomenias, ait, sabbatum et diem magnum non patior; ferias et jejunium execratur anima mea (Isa. I, 13) .
PL 4, 922Bそれゆえ、飢えと病のうちに——イスラエルの民よ(主はお前について嘆いておられる)——主は言われる。「新月の祭りも、安息日も、大いなる日も、私は耐え忍ばない。祭りと断食を、私の魂は忌み嫌う」(イザヤ1:13)。
Adversus Judaeos 5.4
Nec immerito Deus odivit caeremonias vestras, in quibus unicum et primarium Filium ejus peremistis. O diem durum, et horam flebilem, et solemnitatem lugubrem, et terram infaustam et civitatem profanam, et populum Domini nece cruentum!
PL 4, 922B神が諸君の祭儀を憎まれたのも、理由のないことではない。その祭儀のうちで、諸君は神のひとり子にして第一の御子を殺したのである。ああ、過酷な日よ、嘆かわしい時よ、悲しみに満ちた祝祭よ、災いに見舞われた地よ、俗なる都市よ、そして主の殺害によって血にまみれた民よ。
Adversus Judaeos 5.5
Interfecerunt enim Dominum, et latronem liberaverunt. Ob hanc ergo causam coactus est Dominus novum facere testamentum, consignatum septem signaculis, teste Moyse et Helia in monte; ubi praecepit ne patefieret Scripturae sacramentum, nisi Filius hominis resurrexisset a mortuis: sed, mox ut surrexit Dominus die tertia, aperuit testamentum novum, testamentum vitale, atque ita dixit: « Venite, exterae gentes, haeredes mei; Israel enim non obaudivit: quapropter ite, discipuli, in ultimam usque terram, et praedicate per orbem his verbis: « Venite undique, patriae gentium, introite in aeternam haereditatem; Israel enim noluit.
PL 4, 922B彼らは主を殺し、強盗を釈放した。それゆえこの理由によって、主は七つの封印で封じられた新しい契約を、山においてモーセとエリヤを証人として書き記すことを余儀なくされた。そこで主は、人の子が死者のうちから甦るのでなければ、聖典の秘義が開かれてはならないと命じておられた。しかし主は三日目に甦られるとすぐ、新しい契約、すなわち命の契約を開いて、こう言われた。「来たれ、異国の諸国民よ、私の相続人たちよ。イスラエルは従わなかったのだから。それゆえ弟子たちよ、地の果てまで行き、全世界に向けてこの言葉で宣べ伝えよ。『あらゆるところから来たれ、諸国民の国々よ、永遠の相続財産に入れ。イスラエルは望まなかったのだから。』」
Adversus Judaeos 5.6
Ne dubitetis; nulla hic exceptio est, nec ingenuitatis, nec dignitatis, nec conditionis, nec positionis, nec formae, nec aetatis; licet dignitate magnifici, licet nobiles, licet senes, licet juvenes, licet pauperes, divites, boni malique, domini atque servi, aequaliter introite in haereditatem: et si pedibus captus esset, corpore deformis; etsi maculis turpis, et capite defectus videatur; etsi oculis defectus, universis libere licet discumbere in convivio, et epulari in nuptias sponsi. »
PL 4, 922C「『疑ってはならない。ここには何の例外もない。自由人の生まれも、身分も、境遇も、地位も、容姿も、年齢も、例外とはならない。位高く輝かしい者も、高貴な者も、老いた者も、若い者も、貧しい者も、富める者も、善き者も悪しき者も、主人も僕も、等しくこの相続財産に入れ。たとえ足萎えであろうと、体に醜さがあろうと、傷によって見苦しかろうと、頭に欠陥があろうと、たとえ目が見えなくとも、すべての者が自由に宴の席に横たわり、花婿の婚宴において食することが許されるのである。』」