作者不詳不詳

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 17 › De dignitate sacerdotali

Caput I 第I章

Anonymous · De dignitate sacerdotali · PL 17, 567B · 7 sectiones

De dignitate sacerdotali 1.1

1

[0567] Si quis, fratres, oraculum reminiscatur quo Dominus frugi famulum de servata sibi pecunia, quam ad praerogandum susceperat, increpavit dicens: Tu dedisses pecuniam meam, et ego veniens cum usuris exegissem eam (Luc. XIX, 23) ; non jam otiosus auditor collatam sibi divini muneris gratiam suis tantum usibus reservabit: sed cunctis eam communicabilem faciens copiosius praerogando, securus possidebit; ut sibi per haec et plurimis aedificationis exhibeat fructum, et velut decora arbor pomis referta non infructuose probetur occupare terram, dum vivit, cum et per seipsam suis pomis ornatur, et omnes qui ex ea fructum perceperint, saginantur, beato nos etiam Apostolo ad haec eadem invitante: Nolite quaerere quae vestra sunt, sed quae aliorum (Phil. II, 4) .

PL 17, 567B

〔題の dignitas sacerdotalis は、本文が司教の職を論じるので『司教の尊厳について』と訳した(sacerdos は本作では司教を言う)〕兄弟たちよ、もし誰かが、主が堅実な僕〔frugi famulum。frugi の係りと意味は定かでない。僕に係ると取った〕を、分け与えるために受け取っていた金を取っておいたことで叱責し、こう言ったあの託宣を思い起こすなら、「汝は私の金を渡しておくべきであった。そうすれば私は来て、利子とともにそれを取り立てたであろう」(ルカ19:23)、その者はもはや怠惰な聴き手として、授けられた神の賜物の恩寵を自分の用のためだけにとっておくことはない。むしろ、それをすべての人に分かち与えられるものとし、いっそう豊かに分け与えることで、安心して所有するであろう。そうすることで、自分にも多くの人々にも築き上げの実りを示し、果実に満ちた美しい木のように、生きているあいだ地をただふさぐだけで実を結ばない、とは認められないためである。その木は、自らもその実で飾られ、そこから実を受けた者はみな満たされるのである。幸いな使徒もまた、これと同じことへと我々を招いている。「汝らのものを求めるな、他の人々のものを求めよ」(フィリピ2:4)。

De dignitate sacerdotali 1.2

2

Et alibi: Non quaero quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant (I Cor. X, 33) .

PL 17, 568B

また別の箇所で。「私は自分に益になることを求めず、多くの人々が救われるように、彼らに益になることを求める」(一コリント10:33)。

De dignitate sacerdotali 1.3

3

Idcirco nos quibus in verbis divinis credita est dispensatio, et qui gregem Christi alendum nutriendumque suscepimus, non sine ingenti periculo noxam nos credimus evasuros, si non secundum hunc modum vivamus, aut etiam si minime praedicemus.

PL 17, 568B

それゆえ、神の言葉において管理の務めを託され、キリストの群れを養い育てるべく引き受けた我々は、もしこの仕方に従って生きないなら、あるいはまた説かないなら、大きな危険なしには罪責を免れられないと信じる。

De dignitate sacerdotali 1.4

4

Et licet ad haec praedicanda nos retardet vitae hujus improbitas, invitat nos tamen praecepti necessitas.

PL 17, 568B

〔我々の〕この生の邪悪さは、これを説くことから我々を引き止めるかもしれないが、命令の必然が我々を促す。

De dignitate sacerdotali 1.5

5

Et vae jam mihi est, si minime praedicavero, et si susceptum thesaurum in terra defossum, id est, in meo corde diu occultavero, et lucernam divini verbi compressam sub modio retentavero, et non super candelabrum propositam, cunctorum oculis manifestavero; et claustra humanae imperitiae per claves illas regni coelorum, quas in beato Petro apostolo cuncti suscepimus sacerdotes, minime reseravero; ut audire per haec merear pro linguae meae modulo: Euge, serve bone et fidelis, quia in pauca fuisti fidelis, supra multa te constituam: intra in gaudium Domini tui (Math. XXV, 22) .

PL 17, 569A

もし私が説かないなら、すでに私には災いである。受け取った宝を地に埋めて、すなわち私の心の中に長く隠し、神の言葉の灯を升の下に押さえつけて保ち、燭台の上に置いてすべての人の目にあらわにせず、また、我々司教がみな幸いな使徒ペトロにおいて受けた天の国のあの鍵によって、人間の無知の閂を開かないなら、災いである。〔私が説くのは〕これらによって、私の舌の力に応じて、こう聞くにふさわしくなるためである。「よし、善良で忠実な僕よ。わずかなことに忠実であったから、多くのものの上に汝を立てよう。汝の主の喜びに入れ」(マタイ25:22)〔刷りはマタイ25:22。引かれた句はマタイ25:21に当たる〕。

De dignitate sacerdotali 1.6

6

Unde verens iis increpationibus et suppliciis subdi, timore poenae perculsus, amore fraterno invitatus, non jam ad subditum loquor vulgus, quod jugiter monere consuevi, sed ad ipsos jam praedicatores vulgi mea verba converto: et meis conservis velut obediens servus, id est, episcopus sacerdotibus, antistes pontificibus, audacter praedicare salutis commonitoria non retardabo.

PL 17, 569A

それゆえ、これらの叱責と刑罰に服することを恐れ、刑罰への恐れに打たれ、兄弟の愛に促されて、私はもはや、常に諭してきた従う群衆にではなく、群衆の説教者たち自身へと私の言葉を向ける。そして、私の同僚の僕たちに対して、従順な僕のように、すなわち司教として司教たち〔sacerdotes〕に、監督者として大祭司たち〔pontifices。司教を指す〕に、救いの勧告を大胆に説くことを、ためらわないであろう。

De dignitate sacerdotali 1.7

7

Nec praerogativam mihimet scientiae, si haec meis consacerdotibus charitatis intuitu praerogem, vindicabo, aut vitae perfectae me esse fateor, cum de vita perfecta alios moneo: sed potius cum haec ad illos loqui audeo, simul cum illis quae loquor, audiam.

PL 17, 569B

私は、愛の顧慮から、これらを私の同僚の司教たちに説くとしても、知の特権を自分に主張することはしないし、他の人々に完全な生を諭すからといって、自分が完全な生の者だと告白するのでもない。むしろ、彼らにこれらを語ろうとするときは、彼らに語ることを、彼らとともに自分も聞くであろう。