Contestatio 3.1
Ἄλλως δὲ ἐδ᾽ ἄν τέκνον ἢ ἀδελφὸς ἢ φίλος ἢ ἄλλως πώς ποτε γένες μοι ἀνήκων, ἐάνπερ ἀνάξιος ἢ, τοῦδε μὴ μεταδοῦναι χάριν, ὡς οὐ προσῆκεν.
「『そのほかにも、たとえ子であれ、兄弟であれ、友であれ、その他いかなる血縁によって私につながる者であれ、もしその者がふさわしくないならば、その者のためにも分け与えることはしない。それは似つかわしくないからである。』」
Contestatio 3.2
οὔτε ἐπιβουλὴν φοβηθήσομαι, οὐ δώροις κολακενθήσομαι· ἀλλ᾽ εἰ καὶ δόξειέν μοί ποτε τὰ διδόμενά μοι τῶν κηρυγμάτων βιβλία μὴ ἀληθῆ εἶναι, ἐδ᾽ οὕτως μεταδώσω, ἀλλ᾽ ἀποδώσω. ἀποδημῶν δὲ σὺν ἐμοὶ αὐτὰ κομίσω, ἅπερ ἄν τύχω κεκτημένος.
「『陰謀を恐れることもなく、贈り物によって懐柔されることもない。むしろ、たとえ私に与えられた宣教の書が真実でないと思われる時が来たとしても、それでもなお分け与えることはせず、返すであろう。旅に出るときは、たまたま所有しているものを携えて共に運ぶであろう。』」
Contestatio 3.3
εἰ δὲ μὴ βουληθῶ μετ᾽ ἐμαυτοῦ αὐτὰ περιφέρειν, ἐπὶ τῆς οἰκίας με εἰναι αὐτὰ ἐκ ἐάσω, ἀλλὰ τῷ ἐπισκόπῳ μου τῷ τὴν αὐτὴν ἔχοντι πίστιν καὶ ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὁρμωμένῳ παρακαταθήσομαι. εἰ δὲ καὶ τύχοι με νοσῆσαι καὶ τόν θάνατον ὑποπτεῦσαι, ἐὰν ἄτεκνος ὦ, ὁμοίως ποιήσω.
「『もし私自身がそれらを携えて回ることを望まないならば、それらが私の家に留まることを許さず、私と同じ信仰を持ち、同じところから出た我が監督に預けるであろう。もし私が病を得て死を予感するようなことがあれば、子がない場合は同様にするであろう。』」
Contestatio 3.4
ἀλλ᾽ εἰ καὶ τελευτῶ τέκνον ἔχων ἐκ ἄξιον ἢ μηδέπω δυνάμενον, ὁμοίως ποιήσω. τῷ γὰρ ἐπισκόπῳ μου παρακαταθήσομαι, ἵνα εἰ μὲν τύχοι ἐφ᾽ ἡλικίας γενόμενος ἄξιος εἶναι τῆς πίστεως, ὡς πατρῴαν παρακαταθήκην τῷ τέκνῳ ἀποδόσῃ, κατὰ τὸν τῆς διαμαρτυρίας λόγον.
「『たとえ死ぬときに、ふさわしくない子を持っていようと、あるいはまだそれをなしえない子を持っていようと、同様にするであろう。すなわち我が監督に預けるであろう。それは、もしその子が年齢に達してその信仰にふさわしい者となったならば、監督が、父から伝わる預かり物として、誓約の言葉のとおりに、それをその子に返すためである。』」