Carmina epigrammatica 2.0.1
Sedulius Christi miracula versibus edenSEmicat, invitans parvae ad solemnia mensaEDignum convivam: non hunc, qui carperet illuDVix quod nobilium triplici fert aula paratVLaetum quod ponit sub aurea tecta tribunaLIn quo gemmiferi, totque aurea vasa, canistrIVvida pro modico portant sibi prandia victVSed quod olus vile producit pauperis hortuSAt post delicias properant qui sumere magnANituntur parvum miserorum spernere germeNTantum quod nihil est, dum convescendo tumesciTInsidias membrisque movens, animaeque luentISi tamen his dapibus vesci dignantur egeniSTemnat divitias animus, paucisque quiescaTExemplo assumptus Domini, qui millia quinquESemotis cunctis, modicis saturavit ab esciS
PL 19, 782Aセドゥリウスは、キリストの奇跡を詩に語りつつ、〔各行の頭文字と終わりの文字が SEDVLIVS ANTISTES(司教セドゥリウス)をつづる折句〕輝き出て、小さな食卓の祝宴へふさわしい客を招く。それは、あの食事を摘む者ではない、貴人たちの宮廷が三重の備えで辛うじて供するものを、黄金の天井の下の高座の前に楽しげに供されるものを。そこには宝石をちりばめた籠と、数多の金の器があって、瑞々しい〔Vvida。uvida(潤った)を V で綴る〕昼食を、わずかな糧の代わりに自らのために運ぶ。そうではなく、貧しい者の菜園が産する粗末な野菜を〔食べる者を〕。だが贅沢のあとで大いなるものを急ぎ取ろうとする者たちは、惨めな者たちの小さな芽を蔑もうと努める、それが無にひとしいというだけで、ともに食しつつ思い上がる、肢体と、償いをなす魂とに対する罠を仕掛けつつ。しかしもし貧しい者たちのこの食事で養われることをよしとするなら、心は富を蔑み、わずかなもので安らぐがよい、主の模範を受け入れて。主は五千人を、すべてを除き、わずかな食物で満腹にさせた。