Caput I 第I章

Sufficiebat fides conscripta apud Nicaeam adversus haeresim Arianam: sed quia pravo ingenio quidam sub illius fidei confessione impia verba commutant, nobis invidiam facientes, quod veluti haeresim Sabellii tueamur; paucis et contra Sabellium primae fidei confessione signamus, et contra hos qui sub nomine catholicae fidei impia verba defendunt, dicentes tres esse substantias; cum semper catholica fides unam substantiam Patris et Filii et Spiritus sancti confessa sit.

Nos Patrem credimus, qui non sit Filius, sed habeat Filium de se sine initio genitum, non factum; et Filium credimus, qui non sit Pater, sed habeat patrem, de quo sit genitus, non factus; et Spiritum sanctum credimus, qui sit vere Spiritus Dei.

Unde et divinae Trinitatis unam substantiam confitemur; quia qualis est Pater secundum substantiam; talem genuit et Filium: et Spiritus sanctus, non creatura exsistens, sed Spiritus Dei, non est alienus a substantia Patris et Fili; sed est ejusdem et ipse substantiae cum Patre et Filio, sicut ejusdem deitatis.

Nam qui nos putant esse Apollinaristas, sciant quod non minus Apollinaris haeresim exsecramur quam Arianam. Miramur autem illos catholicos probari posse, qui Patris et Filii et Spiritus sancti tres substantias confitentur.

Sed et si dicunt, non se credere Filium Dei, aut Spiritum sanctum creaturam, tamen contra impiam fidem sentiunt, cum dicunt tres esse substantias: consequens est enim, ut tres deos confiteantur, qui tres substantias confitentur. Quam vocem semper Catholici exsecrati sunt.